Σκύψε ευλογημένη!

Και όπως οι βουλευτές μας αποδεικνύονται πήδουκλες – όταν είσαι αξιωματική αντιπολίτευση βατεύεις τη μισή Αθήνα, αν είσαι επαγγελματίας όμως του είδους, ε, τότε γαμάς όλη τη χώρα, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, αναπηρίας, ή ό,τι άλλο – ο τίτλος, από ταινία του Γκουζγκούνη, είναι απόλυτα ταιριαστός!

Σας υποσχέθηκα, στο αμέσως προηγούμενο άρθρο, πως θα ακούσουμε την άλλη εκτέλεση, πιο έντεχνη, του νανουρίσματος “Itsuki No Komoriuta”, από την Ιαπωνία και θα το ακούσουμε αμέσως τώρα και αμέσως μετά το Nambu Uschioiuta, για το οποίο, δυστυχώς δεν βρήκα καθόλου πληροφορίες, εκτός από το ότι ο συνθέτης είναι ανώνυμος, σε αντίθεση με την εποχή μας και τον τόπο μας, όπου κάθε σκουπίδι χαρακτηρίζεται επώνυμο.

Rembrandt van Rijn A STUDY FOR ‘THE GREAT JEWISH BRIDE’
c. 1635
240 x 190 mm.
Nationalmuseum, Stockholm

Αυτό είναι ένα σχέδιο, από την ιστορία της ζωγραφικής,  που αγαπώ ιδιαίτερα λόγω της απλότητας των γραμμών του και της πληρότητας του

Πάμε παρακάτω με Jazz, αυτή τη φορά και παρακολουθούμε από το YouTube, το πασίγνωστο «La vie en rose» με τον Louis Armstrong

στη συνέχεια έχουμε την Ella Fitzgerald με τον Louis Armstrong να ερμηνεύουν το «Dream a Little Dream of Me»

Το «My Funny Valentine», είναι μια πολύ γνωστή μελωδία, εδώ όμως την ακούμε από τον Miles Davis σε μία ερμηνεία του 1964

Ο Μάνος Κατράκης, θα μας ρίξει στα βαθιά νερά, τώρα, απαγγέλλωντας το ποίημα του Κώστα Βάρναλη «Οι Μοιραίοι». Θα πρέπει να δώσουμε μεγάλη σημασία στους τελευταίους στίχους μιας και περιγράφουν ανάγλυφα τη θέση μας!

ΟΙ ΜΟΙΡΑΙΟΙ Ποίηση: Κ. Βάρναλης Απαγγελία : Μ.Κατράκης
Μουσική: Μ. Θεοδωράκης Εκτέλεση : Γρ. Μπιθικώτσης

Mες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλ’ η παρέα πίναμ’ εψές·
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους να τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος τ’ άσωτ’ ουρανού!
Ω! της αβγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλα του δειλινού,
λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

(Tου ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος, ίδιο στοιχειό·
τ’ άλλου κοντόημερ’ η γυναίκα
στο σπίτι λυώνει από χτικιό·
στο Παλαμήδι ο γιος του Mάζη
κ’ η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.)

― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
― Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Kανένα στόμα
δεν τό βρε και δεν τό πε ακόμα.

Έτσι στη σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας έβρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

Στο τέλος του σημερινού μας άρθρου, θα κλείσουμε με την ταινία  «ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ» που γυρίστηκε το 1961

σε :

Σκηνοθεσία: Αλέκου Αλεξανδράκη

Σενάριο: Τάσου Λειβαδίτη, Κώστα Κοτζιά

Μουσική: Μίκη Θεοδωράκη

Η ταινία δείχνει μιαν άλλη Αθήνα – ζωή, μια εποχή πολύ κοντινή στε μια προηγούμενη γενιά και …ώ, του θαύματος, στην δική μας!

Σας καληνυχτώ!

Mail επικοινωνίας vromikesskepsis@yahoo.gr

Advertisements

3 thoughts on “Σκύψε ευλογημένη!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s