Προσωπικότητες

Ευτυχώς όχι οι εγχώριες του συρμού και της εποχής.

Félix Nadar είναι το ψευδώνυμο του Gaspard-Félix Tournachon (1820 – 1910). Σχεδιαστής καρικατουρίστας και κατόπιν φωτογράφος.

Εκείνη την εποχή που η φωτογραφική τέχνη άνοιγε τα φτερά της, ήταν της μόδας – και μάλλον ακριβή μόδα – οι διάσημοι να φωτογραφίζονται.

Ο Nadar έκανε πάρα πολλά πορτραίτα φίλων του συγγραφέων, ηθοποιών,  ζωγράφων, μουσικών και πολιτικών.

Εκτός από την ταινία που θα παρακολουθήσουμε, μια κινούμενη συλλογή διασημοτήτων του καιρού του, θα δούμε ακριβώς ΕΔΩ, ένα κινούμενο, περί τον εαυτόν του πορτραίτο του ιδίου.

Μεταξύ των άλλων έχουμε¨

Charles Baudelaire, Sarah Bernhardt, Georges Boulanger, Georges Clemenceau, Camille Corot, Gustave Courbet, Charles-François Daubigny, Eugène Delacroix, Jules Favre φωτογράφηση του 1865, Léon Gambetta στα 1870, Gustave Doré  το 1859 Alexandre Dumas, Pierre Ilja Iljitsch Metschnikow, Jean-François Millet, Peter Kropotkin, Franz Liszt, Gérard de Nerval, Nasser al-Din Shah Qajar, βασιλειάς της Περσίας (1848-1896), Ernest H. Shackleton, Adolphe Thiers, Jules Verne, Marquis de Galliffet, ο δήμιος της κομμούνας. Έχουμε την εμφάνιση του ιδίου στο αερόστατο, τον φωτισμό του σιδηροδρόμου (υπογείως), ο Jean-Marie Le Bris  με την ιπτάμενη μηχανή του (το Άλμπατρος 2). Εμφανίζεται και ο γυιός του με τα μέλη της Ιαπωνικής πρεσβείας, αλλά και άλλες φωτογραφήσεις όπου δεν αποσαφηνίζονται η προέλευση ή και τα μοντέλα.

Πρέπει να σας προειδοποιήσω. Η μουσική της ταινίας δεν είναι εποχής, ερμηνεύει, μάλλον ο Lou Reed, ένα τραγούδι που δεν γνωρίζω.

Βεβαίως καμία σχέση δεν έχει η μουσική και το φιλμάκι.

Στην διάρκεια της φωτογράφησης ο Nadar, ενδιαφερόταν εξίσου για τον φωτισμό και τις γωνίες λήψης όσο και για την ανάδειξη του χαρακτήρα και της διάθεσης του προσώπου που φωτογράφιζε. Η ιδιότητά του σκιτσογράφου, τον βοηθούσε πολύ να πετυχαίνει αυτήν την «συνεργασία» με το μοντέλο του.

Έκανε φωτογραφήσεις αρκετά πρωτοποριακές για την εποχή του. Όπως αυτή η εναέρια από αερόστατο, αλλά και στον υπόγειο σιδηρόδρομο του Παρισιού, με την βοήθεια τεχνητού φωτισμού, ο οποίος αποτελούσε εφεύρημα δικό του.

Αξιοσημείωτο είναι και το ότι εκείνη την εποχή που οι Ιμπρερσσιονιστές ζωγράφοι είχαν αρνητική αντιμετώπιση από το κοινό, διέθεσε το εργαστήριό του  για την έκθεση μιας ομάδας.

Το σημερινό άρθρο, σκοπό είχε να είναι μουσικό. Άλλαξα το σχέδιό μου όταν το βαθύ ξημέρωμα, ανεκάλυψα την ταινία και έψαξα περισσότερες πληροφορίες. Άλλωστε και το ψευδώνυμό του, από την αρχή, μου κίνησε την περιέργεια.

Αυτά, λοιπόν, για σήμερα. Αύριο με τις μουσικές μας πάλι.

mail επικοινωνίας vromikesskepsis.wordpress.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s