Η μούχλα της 11ης Σεπτεμβρίου

Είναι απίστευτο!

Ένας λαός – που έριξε δύο ατομικές βόμβες, έκαψε χωριά όλόκληρα στο Βιετνάμ, έκανε πολέμους σε ολόκληρο τον πλανήτη, στήριξε δικτατορίες και έκανε παρεμβάσεις στα εσωτερικά πολλών χωρών, να μυξοκλαίγεται – παγκοσμίως – επειδή κάποιοι έκαναν επίθεση μέσα στην χώρα του με αρκετούς νεκρούς.

Και σαν αποτέλεσμα αυτού οι λαοί να κάνουν μνεία στο στο συμβάν κάθε χρόνο, βομβαρδίζοντάς μας με λεπτομέρειες (χιλιοειπωμένες), ταινείες και γενικώς άχρηστες πληροφορίες.

Αν, λοιπόν, δεχθούμε μια τέτοια επέτειο, γιατί να μην έχουμε το ίδιο και για κάθε λαό που έχει θύματα από ανάλογες επεμβάσεις.

Συνεπώς, μιά φορά το χρόνο επέτειο των χιλιάδων θυμάτων του Βιετνάμ – ανάμεσά τους και παιδιά κατακαμμένα από τις ναπάλμ – μιά φορά το χρόνο, επίσης, για το Ιράκ, Αφγανιστάν, πρώην Γιουκοσλαβία, για κάθε δικτατορία – με αναρίθμητα θύματα – παντού στον κόσμο, αλλά ειδικότερα σε αυτές όπου στηρίχθηκαν στην Αμερικάνικη βοήθεια, ή ανοχή στην καλύτερη των περιπτώσεων.

Ένας λαός που μαθαίνει γεωγραφία από τους πολέμους του, όπως, πολύ σωστά, έχει ειπωθεί.

Μια φορά το χρόνο και κάθε χρόνο, για τους νεκρούς της ανθρώπινης ηλιθιότητας, που επιβάλλει πολέμους – σκοτωμούς, θα ξεπερνούσε τις 365 ημέρες και θα ξεχείλιζε ο νους με το αδικοχαμένο αίμα.

Η μουσική μας περιήγηση, ξεκινά σήμερα με Ludwig van Beethoven (1770 – 1827) και Piano Sonata No. 5 in C minor, Op. 10, No. 1 – III. Finale. Στο πιάνο ο Alfred Brendel

Piano Sonata No. 13 in E flat major, Op. 27, No. 1, «Quasi una Fantasia»

Abismo de sed, το επόμενο, με Kim Kashkashian και Robert Levin, του  Αργεντινού συνθέτη συνθέτη Carlos Guastavino (1912_2000). Ο ίδιος ερμηνευτής,  διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης, στο Pampamapa.

Gabriel Fauré (1845-1924), Barbara Hendricks, Michel Dalberto, στα Clair de Lune» και  Mandoline, αντιστοίχως.

Αλλαγή εποχής ξανά με «Lacrymosa». Συνθέτης ο Benedetto Marcello (1686-1739), ερμηνευτές οι Fillipo Maria Bressan / Athestis Chorus / Academia de li Musici.

Και κλείνουμε ακούγοντας Robert Schumann (1810–1856), σε μια ερμηνεία της Anne-Sophie Mutter. Παίζει η  New York Philharmonic Orchestra με διευθυντή τον Kurt Masur

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s