Και μετά τις φιέστες, τις χαρές…

…μας περιμένει άγριο Φθινόπωρο.

Κι’ εκεί που φθίνουν οι οπώρες, συμβαίνει το ίδιο σε μια χώρα και στις ζωές μερικών εκατομμυρίων ανθρώπων.

Αυτό που είναι αξιοπερίεργο, όμως, είναι το γιατί καθόμαστε ακόμη στα σπίτια μας και τους κοιτάζουμε, χαζά, απ’ τις τηλεοράσεις.

Είναι μυστήριο, οι λαοί ν’ αντιδρούμε τόσο αργά στις αποφάσεις μιας μεγάλης, είν’ η αλήθεια, ομάδας ανθρώπων, που με τόσο βλακώδη τρόπο – χρηματοπιστωτικό σύστημα – καθορίζει το μέλλον. Το δικό μας και του πλανήτη, επίσης.

Είναι περίεργο, γιατί στην προσωπική ζωή μας, αν άγνωστος εμφανιστεί ως διαχειριστής του βιού μας, δεν πρόκειται να του το επιτρέψουμε ποτέ.

Δεν υπάρχει περίπτωση σε μια τέτοια υπόθεση να δώσουμε την ευκαιρία αυτή σε κάποιον που δεν εμπιστευόμαστε. Γιατί συμβαίνει το αντίθετο με τους πολιτικούς;

Όχι μόνον, άγνωστοι είναι, αλλά τις περισσότερες – αν όχι όλες – τις φορές, κλείνουν συμφωνίες πίσω από την πλάτη μας για την καλύτερη εκμετάλευση ημών.

Όπως, όλοι καλά γνωρίζουμε, οι αστυνομίες αυτής της «πολιτισμένης», Ευρώπης, χτυπούν αμείλικτα όποιον πολίτη διαδηλώνει, απαιτώντας τα δικαιώματά του, όποιον πολίτη διαφωνεί με την υπερεξουσία της κυβέρνησής του. Κατά τα άλλα οι ανθρώπινες ελευθερίες, παραβιάζονται μ’ονον στις Αραβικές χώρες ή στον Τρίτο κόσμο.

Στο Κέρας της Αφρικής, στην Σομαλία, χιλάδες παιδιά, πέθαναν από πείνα και σφαγές, αλλά και σε ολόκληρη την Αφρική, σχεδόν, οι άνθρωποι υποφέρουν από αρρώστιες – βλέπε Aids – πείνα, δίψα, φτώχια.

Ανεχόμαστε, όμως, το κάθε σκουπίδι, κερδοσκόπο, να επηρεάζει την ανθρωπότητα με μιά κουβέντα του, μια δήλωση.

Ανεχόμαστε, τις υπέρογκες αμοιβές των ποδοσφαιριστών, ηθοποιών, πολιτικών, γιατρών και, και.. τόσων άλλων, φτιάξαμε ένα σύστημα αξιών, με τάξεις ανθρώπων, υπεράνω όλων των υπολοίπων, που υπηρετούμε πιστά, χωρίς καμιάν αντίρηση.

Δεχτήκαμε να μπούμε στην θέση του θύματος, αδιαμαρτύρητα, σχεδόν.

Αλλά στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην στηρίζεται στον συνάνθρωπο, για να επιβιώσει, να σταθεί.

Τι τους κρατάμε, όλους αυτούς τους άχρηστους, γιατί, δεν αναιρούμε αυτές τις εξουσίες που τους έχουμε δώσει;

Στην πραγματικότητα, η ταινία «Matrix» περιέγραφε, πολύ καλά, τον σημερινό άνθρωπο – πολίτη, της παγκόσμιας κοινωνίας.

Παραγεμισμένος, με συμπλέγματα, όπως αυτά, του κράτους, του έθνους, της θρησκείας, του τρόπου συμπεριφοράς, της πολιτικής, της βλακώδους ηθικής, περιτρυγιρισμένος με νόμους, βασισμένους σε μια αμφισβητούμενη λογική ισότητας,  παλεύει καθημερινά με τους φόβους του, ενώ ζεί σε μια τεράστια ψευδαίσθηση πως η ευτυχία υπάρχει κάπου αλλού – σε πρότυπα, που ανέφερα πιο πάνω, αλλά και πολλά άλλα – και πως αυτή είναι δυνατόν να επιτευχθεί με υλικές και μόνον αποκτήσεις.

Η ουσία, όμως, είναι μία. Η καλύτερες δεκαετίες κατά διάρκεια ζωής του ανθρώπου, είναι εξαιρετικά λίγες και ο χρόνος περνά πολύ γρήγορα, καθώς όλοι γνωρίζουμε.

Μετά, η φθορά, μας ανοίγει την πόρτα για την ανυπαρξία.

Ό,τι καλύτερο υπάρχει για εμάς, φεύγει και χάνεται με το καθημερινό κυνήγι του τίποτα.

Γιατί συντηρούμε αυτό το σύστημα, γιατί δεν αδειάζουμε, αυτά τα παράσιτα, στα σκουπίδια;

Μπορεί να είναι πολύ κοινότοπα τα όσα γράφω, αλλά στο χάραμα αυτού, του νέου, αιώνα, κινδυνεύουμε να βρεθούμε σκλάβοι, δουλοπάροικοι, με νέο σύστημα εξουσίας, εξίσου σκληρό με το του Μεσαίωνα.

Πρέπει να γίνουμε πιό μαχητικοί, ο καθένας στο πόστο του και να μην επιτρέψουμε σε κανένα να διαφεντεύει, πλέον τη ζωή μας.

Παρουσιάζονται τα έργα, με την σειρά που ακούγονται:

1) Suite del Angel-Introduccion al Angel / Artemis Quartet/ Jacques  Ammon / Astor Piazolla

2) Medley: Here Comes De Honeyman; Crab man; Oh, Dey’s So Fresh And Fine (Strawberry Woman) / Ella Fitzgerald,  Louis Armstrong /

3) There’s a Boat Dat’s Leavin’ Soon For New York

4) Exclamation of Grace / Ode To Flowers / Hossein Alizadeh & Hamavayan Ensemble

5) Sebika / Jan Garbarek & Anouar Brahem & U. S. Hussain / Madar

6) Concert 1990 / Astor Piazolla Hommage a Liege
Από το μουσικό σχήμα Celeste Sirene ακούμε:

7)  Manouchehr Fouladvand – Khorush

8)  Charles Dollé – La Weymar

9) Antoine Forqueray (1671 – 1745) – Carillon De Passy

10) Hafis, Von Saba – Gestern Sprach… Auf Oshagh Radif

Παρακολουθούμε κι’ένα απολαυστικό video, σχετικά με το συγκρότημα αυτό, που επενδύεται, μουσικά από την μουσική του Marin Marai (1656-1728) «Grand Ballet».

Advertisements

One thought on “Και μετά τις φιέστες, τις χαρές…

  1. Συγχαρητηρια για την δουλεια που κανεις…
    Εαν ενδιαφερεσαι για μια προταση συνεργασιας στειλε ενα ενημερωτικο mail ωστε να το συζητησουμε!
    Καλη συνεχεια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s