Μουσείο Τσόκλη

Εμείς οι φίλοι μας κι΄οι αγαπητικοί μας ή, και η ματαιοδοξία καλά κρατεί.

Πάμε στα σοβαρά τώρα.

Την δεκαετία του ’80, οι δίσκοι βινυλίου κυκλοφορούσαν ακόμη.

Οι τιμές τους στα ύψη και για τους νέους της εποχής δεν ήταν τόσο εύκολη υπόθεση η απόκτηση ενός τέτοιου, πολύ δε περισσότερο εαν ήταν κλασσικής μουσικής, με εταιρία μεγάλη στο χώρο και ηχογράφηση με αναγνωρισμένους καλλιτέχνες.

Αλλάζοντας δεκαετία, ήρθε στη ζωή μας το CD. Μεγάλη καινοτομία, αλλά οι τιμές εξακολουθούν να είναι υψηλές και οι απόκτησή τους δύσκολη.

Ένας άνθρωπος που προσπαθούσε να γνωρίσει την, λεγόμενη κλασσική, μουσική θα έπρεπε να εισέλθει στον κόσμο αυτόν ή με την βοήθεια κάποιου φίλου ή διακινδυνεύοντας αρκετά χρήματα, αγοράζοντας, ίσως, έργα αρκετά δύσκολα για κάποιον που πρωτο-ακούει τέτοιο είδος.

Με την έλευση του internet και του mp3, οι προηγούμενες συνθήκες άλλαξαν προς όφελος του ακροατή.

Αρκετές εταιρίες παρουσιάζουν δείγματα των έργων ή και τα προσφέρουν σε μορφή ψηφιακή και αρκετά χαμηλότερες τιμές, ενω υπάρχει και η αφιλοκερδής προσφορά από ιδιώτες, αυτό που οι Αρχές χαρακτηρίζουν ως πειρατεία και διώκουν ως παράνομο, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας τρόπος να πλησιάσεις ακόμη περισσότερο αυτή την, μουσική, παιδεία.

Αφού, λοιπόν είναι τόσο παράνομο δεν θα μιλήσουμε άλλο γι’ αυτό αλλά θα ασχοληθούμε με την αγρευση μουσικών πληροφοριών από τον Ιστό.

Μερικές ημέρες πριν, άκουσα στο ραδιόφωνο (β! πρόγραμμα), τα δύο τελευταία μέρη μιας σονάτας του GIOACHINO ROSSINI  (1792 – 1868) με τον φλαουτίστα Marc Grauwels.

Τις επόμενες ημέρες έψαχνα να βρω ποιό, ακριβώς είναι το μουσικό αυτό έργο. Επάνω στην αναζήτηση με βάση το όνομα και την εργογραφία του ερμηνευτή, έπεσα σε μερικά «διαμαντάκια» μουσικά.

Μερικά από αυτά σας παρουσιάζω αμέσως τώρα.

Το alboum λέγεται The Flute Collection – Japanese Melodies και είναι παραγωγή της Naxos.

Σε αυτό συμμετέχουν οι Hiroko Masaki, Ingrid Procureur & Marc Grauwels ενώ η ιστορία -και αρκετά ενδιαφέρουσα –  εδώ, για τους γνώστες της Αγγλικής.

Ακούμε :

1) Jogashima No Ame

2) Itsuki No Komoriuta

3) Chuugokuchiho No Komoriuta

4) Chin Chin Chidori

Στην προαναφερθείσα αναζήτησή μου συνάντησα, επίσης Ιαπωνικές μελωδίες με δύο άλλους μεγάλους – δυτικούς – μουσικούς.

Την Lily Laskine (1893-1988) στην άρπα και Jean Pierre Rambal (1922–2000) στο φλάουτο. Παρουσίαση που θα έρθει σε κατοπινή ανάρτηση

Όσο για την σονάτα του Rossini, θα ακούσουμε μιαν άλλη φορά το δεύτερο και τρίτο της μέρος με τον Marc Grauwels.

Καλή σας ακρόαση

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s