Μια Μνήμη

Όταν μέναμε ακόμη στο Περιστέρι, το Πιπεράκι που ήταν μεγάλος αλήτης, έβγαινε από την καγκελόπορτα της μονοκατοικίας, περνώντας ανάμεσα από τα κάγκελά της.

Μιά μέρα που είχε κάνει το ίδιο, πήρα την μηχανή για να τον ψάξω.

Η  μηχανή είναι μεγάλου κυβισμού με ανάλογο ντεπόζιτο.

Κανένα χιλιόμετρο πιο πέρα στη γειτονιά, τον συνάντησα και τον ανέβασα επάνω σε αυτό.

Ήταν Άνοιξη, ο καιρός ζεστός, το σκυλί είχε κάτσει άνετα στην θέση του και επιστρέφαμε  σπίτι. Η περηφάνια του δεν λέγεται. Κορδωμένος, κοιτούσε το δρόμο και τους ανθρώπους σα τον βασιλιά που περιδιαβαίνει ανάμεσα στους υποτακτικούς.

Ακούμε το Μικρό Πρίγκιπα  από το «Αστέρι και ευχή» της Ευανθίας Ρεμπέτικα.

Αφιερωμένο στον μικρό μας Πρίγκιπα που ταξίδεψε την περασμένη Παρασκευή.

Επόμενο από το L’Esprit du Silence με τον Yoshikazu Iwamoto, ακούμε Shisi

Ακολουθεί ο Πέτρο Λουκάς Χαλκιάς με ένα μοιρολόι με γυρίσματα

Εδώ σας αφήνω, καλή ακρόαση.

 

Advertisements

4 thoughts on “Μια Μνήμη

  1. Δεν πρέπει να είναι άνθρωποι, αυτοί που εκτελούν με τον τρόπο που περιέγραψες τα ζώα, είναι….απάνθρωποι! Αυτοί είναι άτομα με εγκληματικά ένστικτα, που πρέπει να τα φοβάται και ο άνθρωπος! Προσοχή λοιπόν. Σου εύχομαι να είσαι καλά και να θυμάσε το Πιπεράκι με κάποιο άλλο. Φιλάκια

    • Τι να πει κανείς.
      Πόνος είναι μεγάλος. Και πράγματι πρέπει να φοβάται και ο άνθρωπος.
      Ευχαριστώ για την ευχή και καλημερίζω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s