Ευγένιος Ιονέσκο “Ρινόκερος” 4

Ο Wang Guowei και το Prism quartet παρουσιάζουν το «Antiphony», στο σημερινό ανάγνωσμα

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον εαυτό του: Δεν ανέχεται ποτέ διαφορετική γνώμη. Μόλις

του πας κόντρα, γίνεται εξωφρενών.

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Καφετζή: Κάνετε ένα μικρό λαθάκι, φίλε μου.

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στον Γεράκο: Με το παρδόν, αλλά δεν κάνω κανένα λάθος!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον εαυτό του: Σ’ όλα τ’ άλλα είναι τέλειος, αλλά όταν

μουλαρώσει!

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, στον Γεράκο, στον Καφετζή και στον Μπακάλη: Μα πώς γίνεται

να είναι και οι δύο διπλοκέρατοι;

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον εαυτό του: Κατά βάθος έχει καρδιά μάλαμα… Με έχει

βοηθήσει ατέλειωτες φορές…

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Μπακάλισσα: Αν ο πρώτος έχει δύο κέρατα, ο δεύτερος θα

έχει ένα, δεν γίνεται να έχει δύο.

ΓΕΡΑΚΟΣ: Ίσως ο πρώτος να έχει ένα και ο δεύτερος δύο.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον εαυτό του: Τώρα λυπάμαι που δεν μπόρεσα να συγκρατήσω

τα νεύρα μου. Αλλά, κι αυτός έχει πείσμα γαϊδουρίσιο. Δεν ήθελα να φτάσω

στα άκρα, αλλά… (Στους άλλους) Υποστηρίζει πάντα τα πιο απίθανα

πράγματα, θέλει όλος ο κόσμος να μένει με το στόμα ανοιχτό μπροστά στις

γνώσεις του. Ποτέ δεν παραδέχεται ότι μπορεί να κάνει λάθος.

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Μπερανζέ: Έχετε αποδείξεις για όσα μας λέτε;

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Αποδείξεις; Για ποιο ζήτημα;

ΓΕΡΑΚΟΣ: Για το ζήτημα που μας λέγατε πριν από λίγο. Το ζήτημα που

προκάλεσε το θλιβερό καβγαδάκι με το φίλο σας.

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Πολύ σωστά! Έχετε αποδείξεις;

ΓΕΡΑΚΟΣ: Πώς είσαστε τόσο σίγουρος ότι ο πρώτος ρινόκερος είχε δύο

κέρατα και ο δεύτερος μόνο ένα. Και ποιος είχε ένα, και ποιος είχε δύο;

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ: Μαύρα μεσάνυχτα έχει κι αυτός σαν και του λόγου μας.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Καταρχήν δεν ξέρουμε καν αν οι ρινόκεροι ήτανε δύο. Εγώ,

μάλιστα, πιστεύω ότι ο ρινόκερος ήταν ένας.

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Ας υποθέσουμε, αφού επιμένετε, ότι οι ρινόκεροι ήταν δύο! Ποιος

είναι ο μονοκέρατος; Ο ρινόκερος της Ασίας;

ΓΕΡΑΚΟΣ: Διαφωνώ! Δύο κέρατα έχει ο ρινόκερος της Αφρικής. Γι’ αυτό είμαι

βέβαιος.

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Και ποιος είναι δικέρατος;

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Πάντως, όχι ο ρινόκερος της Αφρικής!

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ: Αν τα βρούνε, να μου τρυπήσετε τη μύτη!

ΓΕΡΑΚΟΣ: Κι όμως, πρέπει να το τεκμηριώσουμε!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, επιτέλους παρεμβαίνει: Κύριοι, με συγχωρείτε που

επεμβαίνω… αλλά… δεν τοποθετείτε σωστά το πρόβλημα! Μπορώ να σας

συστηθώ…

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, με δάκρυα στα μάτια: Ο κύριος είναι Σοφολογιότατος, και

μάλιστα ορθολογιστής.

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Ό,τι μας χρειάζεται… Σοφολογιότατος, ε;

ΓΕΡΑΚΟΣ, συστήνει τον Σοφολογιότατο στον Μπερανζέ: Από δω ο φίλος μου.

Σοφολογιότατος και ορθολογιστής!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Χαίρω πολύ, κύριε!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, συνεχίζοντας: Επαγγελματίας φιλόσοφος, το γράφει και

στην ταυτότητά μου (βγάζει και δείχνει την ταυτότητά του)

Songs: I. Pastorale

ΜIlΕΡΑΝΖΕ: Μεγάλη μου τιμή, κύριε…

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Και δική μας, ακόμα μεγαλύτερη!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Θα θέλατε, λοιπόν, να μας πείτε, κύριε Σοφολογιότατε, αν ο

ρινόκερος της Αφρικής έχει μόνο ένα κέρατο!

ΓΕΡΑΚΟΣ: Ή, αν έχει δύο κέρατα…

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ: Κι αν έχει δύο κέρατα και ο ρινόκερος της Ασίας;

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Ή αν έχει μόνο ένα κέρατο;

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Το πρόβλημα δεν τεκμηριώνεται έτσι… Και γι’ αυτό θα

ήθελα να σας αναλύσω το φαινόμενο.

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Μα κι εμείς μόνο αυτό θέλουμε να μάθουμε.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Θα μ’ αφήσετε να ολοκληρώσω, κύριοι;

ΓΕΡΑΚΟΣ: Ας τον αφήσουμε να ολοκληρώσει.

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Σας ακούμε, κύριε.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, στον Μπερανζέ: Ως επί το πλείστον, απευθύνομαι σε σας,

αλλά, φυσικά, και σε όλους τους παρευρισκόμενους.

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Απευθύνεται σε όλους τους παρευρισκόμενους!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Καταρχήν, έχω να παρατηρήσω ότι η αφετηρία σας για

να αναλύσετε το πρόβλημα, στην πορεία της, μέσα στην άγνοιά σας φυσικά,

μεταπήδησε σε άλλες, προβληματικές αφετηρίες. Κατά πρώτον, δεν είσαστέ

σίγουροι, αν και κατά πόσον, ο ρινόκερος που πέρασε πριν από λίγο είναι ο

ίδιος με το ρινόκερο που είχε περάσει λίγο νωρίτερα ή.. αν είναι κάποιος

άλλος ρινόκερος και ορίστε λοιπόν το πρώτο ερώτημα το οποίον απαραιτήτως

πρέπει ν’ αναλυθεί και να του δοθεί η σωστή απάντηση.

ΜΙΙΕΡΑΝΖΕ: Και πώς θα γίνει αυτό;

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Απλούστατο! Με το νόμο των πιθανοτήτων. Λοιπόν, είναι

πιθανό, να είδατε δύο φορές τον ίδιο φτυστό και απαράλλαχτο ρινόκερο, ο

οποίος διαθέτει ένα και μοναδικό κέρατο.

ΜΠΑΚΑΛΗΣ, επαναλαμβάνει, σαν να θέλει έτσι να καταλάβει καλύτερα: Δύο

φορές… ένα και μοναδικό κέρατο.

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, επαναλαμβάνει για τον ίδιο λόγο: Τον ίδιο φτυστό και

απαράλλαχτο ρινόκερο.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, συνεχίζει: Αλλά… δεν είναι επίσης και απίθανο, να είδατε

δύο φορές τον ίδιο ρινόκερο, ο οποίος να διαθέτει δύο κέρατα.

ΓΕΡΑΚΟΣ: Ένα μόνο ρινόκερο με δύο κέρατα, αλλά δύο φορές!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Μπράβο, εσείς το καταλάβατε… Αλλά… επίσης δεν

αποκλείεται να είδατε πρώτα ένα ρινόκερο με ένα κέρατο κι αργότερα έναν

άλλο ρινόκερο που κι αυτός διέθετε μόνον ένα κέρατο.

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ: Χα! Τι σας έλεγα, τα βλέπετε;

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Αλλά… δεν μπορούμε επίσης να απορρίψουμε και την

αντίθετη άποψη, ότι δηλαδή ο πρώτος ρινόκερος διέθετε δύο κέρατα, όπως

ακριβώς διαθέτει και ο δεύτερος ρινόκερος.

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Πολύ σωστά!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Μπράβο, αλλά… αν είχατε δει…

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Αν είχαμε δει…

ΓΕΡΑΚΟΣ: Σαφώς, αν είχανε δει…

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Αν είχατε δει την πρώτη φορά ένα ρινόκερο με δύο

κέρατα…

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Με δύο κέρατα…

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ:… και τη δεύτερη φορά ρινόκερο με ένα κέρατο…

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Με ένα κέρατο.

Songs: II. Crescent Moon at Dawn

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ:. . .και πάλι θα ήταν αδύνατο να καταλήξουμε σε

τεκμηριωμένο συμπέρασμα!

ΚΑΦΕΤΗΣ: Μπα, και γιατί;

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ: Τόσο μπουρδουκλωμένα πράγματα δεν ματάκουσα στη ζωή

μου.

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Μη διακόπτεις τεκμηριωμένα συμπεράσματα. (Η Μπακάλισσα

φεύγει απ’ την τζαμαρία σηκώνοντας τους ώμους της)

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Απλούστατο, σύμφωνα με τους νόμους της εξέλιξης,

είναι πιθανό, στο μικρό χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, ο πρώτος

ρινόκερος να έχασε ένα από τα κέρατά του, κι έτσι, αυτός που πέρασε την

πρώτη φορά, να είναι ο ίδιος μ’ εκείνον που πέρασε τη δεύτερη φορά

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Το καταλαβαίνω… όμως…

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Μπερανζέ: Μη διακόπτετε.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Αλλά… δεν αποκλείεται κι η περίπτωση, και οι δυο

ρινόκεροι που διέθεταν από δύο κέρατα, να έχασαν, ξεχωριστά ο καθένας, το

ένα από τα κέρατά τους!

ΓΕΡΑΚΟΣ: Μεθοδευμένο κι απόλυτα τεκμηριωμένο!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Κάτι τέτοια συμβαίνουν συχνά.

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Συχνότατα μάλιστα.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Συμφωνώ, αν και δεν μας είπατε…

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Μπερανζέ: Μη διακόπτετε.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Τώρα, αν μπορείτε ν’ αποδείξετε ότι την πρώτη φορά

είδατε ρινόκερο με ένα κέρατο που κατάγεται απ’ την Ασία ή την Αφρική…

ΓΕΡΑΚΟΣ: Απ’ την Ασία ή την Αφρική.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: …και τη δεύτερη φορά ρινόκερο με δύο κέρατα.. .

ΓΕΡΑΚΟΣ: Με δύο κέρατα…

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: …που πολύ λίγη σημασία έχει αν κατάγεται από Αφρική ή

από Ασία…

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Από Αφρική ή από Ασία.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟ, συνεχίζοντας πάντα τη θεωρία του: Τότε μόνο, ξαναλέω,

τότε μόνο, μπορούμε να βγάλουμε τεκμηριωμένο συμπέρασμα ότι πρόκειται

για δύο διαφορετικούς ρινόκερους. Βλέπετε, είναι λογικώς απίθανο να

φυτρώσει ένα δεύτερο κέρατο μέσα σε λίγα λεπτά στη μύτη ενός ρινόκερου

και να εξέχει τόσο μεγαλοπρεπώς!

ΓΕΡΑΚΟΣ: Μπράβο, τόσο μεγαλοπρεπώς!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, συνεπαρμένος από τους συλλογισμούς του: Σ’ αυτή την

περίπτωση, ένας ρινόκερος της Ασίας ή της Αφρικής θα έπαιρνε τα

χαρακτηριστικά γνωρίσματα…

ΓΕΡΑΚΟΣ: Γνωρίσματα της Ασίας ή της Αφρικής…

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: …του ρινόκερου της Αφρικής ή της Ασίας.

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Της Αφρικής ή της Ασίας

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Το μυστήριο εξιχνιάστηκε.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Αλλά… κι αυτό, σύμφωνα με τη σύγχρονη λογική, είναι

τελείως παραδοξοφανές, γιατί, πώς μπορούμε να τεκμηριώσουμε ότι ένα και

το αυτό πλάσμα μπορεί να γεννηθεί ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικές

ηπείρους;

ΓΕΡΑΚΟΣ: Πολύ σωστά, ούτε ταυτόχρονα αλλά ούτε και διαδοχικά.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Κι επιτέλους έφτασε η στιγμή να λάμψει η αλήθεια στο

μέγα πρόβλημα!

Antiphony

ΜΙΙΕΡΑΝΖΕ, στο φιλόσοφο: Όσα μας είπατε τα βρίσκω ξεκάθαρα, μόνο που

εγώ πιστεύω ότι το πρόβλημα παραμένει και ότι…

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, χαμογελώντας περιφρονητικά στον Μπερανζέ: Το

γνωρίζω, αγαπητέ μου κύριε… αλλά.. μόνο εδώ και τώρα το πρόβλημα

τοποθετήθηκε σε μια σοφολογιότατη βάση. ΓΕΡΑΚΟΣ: Και μάλιστα σαφέστατα

τεκμηριωμένη!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, βγάζοντας το καπέλο: Λοιπόν, κύριοί μου, χαίρεται!

(Κάνει στροφή και βγαίνει αριστερά. Ο Γεράκος τον ακολουθεί)

ΓΕΡΑΚΟΣ: ΟΠΕΡ ΕΔΕΙ ΔΕΙΞΑΙ! (Χαιρετάει με το καπέλο και ακολουθεί τον

Σοφολογιότατο)

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Σαφέστατο! Αλλά, με το μπαρδόν, εγώ δεν… (Την ίδια στιγμή,

βγαίνουν από το καφενείο η Νοικοκυρά με μαύρες πλερέζες, κρατώντας στα

χέρια ένα μικρό χασελάχι. Την ακολουθούν, όπως σε μια κηδεία, η Ντέζη κ η

Γκαρσόνα. Η πομπή προχωρεί και βγαίνει δεξιά)

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Όσο κι αν είναι σαφέστατο, εμείς δεν μπορούμε να καθόμαστε

αδιάφοροι, με σταυρωμένα χέρια, σαν απλοί θεατές και να δεχόμαστε οι

ρινόκεροι να ποδοπατάνε τους γάτους μας μπροστά στα μάτια μας! Άσχετα αν

πρόκειται για ρινόκερους της Ασίας ή της Αφρικής κι αν φυτρώνουνε στο

κούτελό τους ένα ή δύο κέρατα! (Δείχνει μελοδραματικά την πομπή που

βγαίνει δεξιά)

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Γεια στο στόμα σου! Είναι ανεπίτρεπτο! Θα απαγορεύσουμε στους

ρινόκερους να ποδοπατάνε τους γάτους μας, από οπουδήποτε κι αν κρατάει η

σκούφια τους!

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Μας απαγορεύεται να το επιτρέψουμε. Αυτό ποτέ.

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, βγάζει το κεφάλι απ’ την πόρτα του μαγαζιού, στον άντρα της:

Άσε τα ποτέ και μαζέψου, έχουμε και δουλειές. Μπορεί να φανεί και κανένας

πελάτης.

ΜΠΑΚΑΛΗΣ, προχωρώντας προς το μπακάλικο: Με το μπαρδόν, αλλά αυτό

δεν επιτρέπεται να το επιτρέψουμε.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Λάθος μου… ήτανε λάθος να τσακωθώ με τον Ζαν… (Στον

Καφετζή) Φέρε μου αμέσως ένα κονιάκ… στάσου, διπλό!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Διπλό, έφτασε. (Μπαίνει στο μαγαζί για να φέρει το κονιάκ)

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, μόνος: Λάθος μου… ήταν λάθος να παρασυρθώ τόσο! (Ο

Καφετζής έρχεται απ’ το καφενείο με το διπλό κονιάκ) Πού διάθεση τώρα να

εξερευνήσω μουσεία… ωχ, βρε αδερφέ, καλλιεργώ το πνεύμα μου μιαν άλλη

φορά. Το σήμερα, συνεχίζεται στο αύριο. Θα το αρπάξω. (Αρπάζει το ποτήρι με

το κονιάκ και το κατεβάζει μονορούφι)

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ

Α’ ΕΙΚΟΝΑ

Το γραφείο μιας ιδιωτικής επιχείρησης, π.χ. ένας εκδοτικός οίκος νομικών

βιβλίων. Στο βάθος, στο κέντρο, μια δίφυλλη πόρτα και μια ταμπελίτσα που

γράφει «Προϊστάμενος Υπηρεσίας». Αριστερά, στο βάθος, κοντά στην πόρτα

του προ προϊστάμενου, το γραφειάκι της Ντέζης, και πάνω μια γραφομηχανή.

Στον τοίχο αριστερά, ανάμεσα σε μια πόρτα που βγάζει στη σκάλα και το

γραφειάκι της Ντέζης, ένα άλλο γραφείο με τα δελτία παρουσίας, που τα

υπογράφουν οι υπάλληλοι μόλις φτάσουν στο γραφείο. Πάντα αριστερά, σε

πρώτο πλάνο, η πόρτα που οδηγεί στη σκάλα. Βλέπουμε τα τελευταία της

σκαλοπάτια, το πάνω μέρος του στηρίγματος κι ένα μικρό κεφαλόσκαλο.

Yuan


Αρκετά μπροστά, ένα γραφείο με δυο καρέκλες.

Επάνω, τυπογραφικές σελίδες

για διόρθωμα, ένα μελανοδοχείο και κονδυλοφόροι! Είναι το γραφείο που

δουλεύουνε ο Μποτάρ και ο Μπερανζέ. Ο πρώτος κάθεται στην καρέκλα δεξιά

και ο Μπερανζέ στην καρέκλα αριστερά. Κοντά στο δεξιό τοίχο, ένα άλλο

γραφείο, πιο μεγάλο, ορθογώνιο, κ αυτό γεμάτο χαρτιά, τυπογραφικά, κ.λπ.

Αλλες & οι καρέκλες κοντά σ’ αυτο’ το γραφείο, μόνο πιο μεγαλοπρεπείς και

πιο επίσημες, η μία απέναντι από την άλλη!

Είναι το γραφείο του Ντιντάρ και του κυρίου Βοδάρ. Ο Ντιντάρ θα καθήσει

στην καρέκλα που σχεδόν ακουμπάει στον τοίχο, για να μπορεί να βλέπει

απέναντί του, τους άλλους υπαλλήλους. Είναι ο υποπροϊστάμενος. Ένα

παράθυρο ανάμεσα στην πόρτα του βάθους και στον τοίχο δεξιά. Στην

περίπτωση που η σκηνή διαθέτει μικρή εξέδρα, θα ήταν καλύτερα να

τοποθετηθεί μόνον ένα πλαίσιο παραθύρου, σε πρώτο πλάνο, που θα βλέπει

στο κοινό. Στο βάθος, στη γωνία δεξιά, ένας καλόγερος που κρέμονται φόρμες

εργασίας ή παλιά σακάκια. Ίσως ο καλόγερος θα μπορούσε να τοποθετηθεί και

αυτός μπροστά στη σκηνή, κοντά στη δεξιά μεριά. Στους τοίχους, ράφια με

βιβλία και σκονισμένα ντοσιέ. Αριστερά, στο βάθος, πάνω από τα ράφια,

μικρές ταμπέλες που γράφουν «Νομολογία, Κώδικες νομοθεσίας» κ.λπ. Στον

τοίχο δεξιά, που μπορεί να είναι χάι λίγο πλάγιος, οι ταμπελίτσες γράφουν

«Εφημερίδα Κυβερνήσεως», «Φορολογικά». Πάνω από την πόρτα του

προϊστάμενου ένα ρολόι. Δείχνει εννιά και τρία λεπτά. Στο άνοιγμα της

αυλαίας ο Ντιντάρ είναι όρθιος, κοντά στην καρέκλα του γραφείου του, με το

δεξιό προφίλ στο κοινό. Από την άλλη μεριά του γραφείου, ο Μποτάρ, με

αριστερό προφίλ στο κοινό. Ανάμεσά τους, κοντά στο γραφείο του, ο

προϊστάμενος φάτσα στο κοινό. Λίγο πιο πίσω στέκεται η Ντέζη, αριστερά,

κοντά στον προι- στάμενο. Κρατάει στα χέρια της δακτυλογραφημένα χαρτιά.

Στο γραφείο που γύρω του είναι ο Ντιντάρ, ο Μποτάρ κ ο Μπερανζέ, πάνω στα

τυπογραφικά, είναι απλωμενή μια πολυσέλιδη εφημερίδα. Για λίγα λεπτά, μόλις

ανοίξει η Αυλαία, όλοι θα παραμείνουν ακίνητοι μέχρι τη στιγμή της πρώτης

ατάκας.

ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ, γύρω στα πενήντα, ντυμένος τυπικά, μπλέ σακάκι, παράσημο

της λεγεώνας της τιμής, ημίσκληρο κολάρο, μαύρη γραβάτα, φαρδύ καστανό

μουστάκι. Όνομα: Κύριος Παπιγιόν

ΝΤΙΝΤΑΡ, γύρω στα τριάντα πέντε. Κοστούμι γκρίζο. Φοράει μαύρα μανίκια

από σατέν για να προστατεύει τους αγκώνες του σακακιού του. Μπορεί να

φοράει και γυαλιά. Αρκετά μεγαλόσωμος, υπάλληλος που δείχνει ότι έχει

μέλλον. Αν ο προϊστάμενος γινόταν υποδιευθυντής, σίγουρα αυτός θα ‘παίρνε

τη θέση του! Ο Μποτάρ πολύ λίγο τον συμπαθεί.

ΜΠΟΤΑΡ, συνταξιούχος δάσκαλος, αρκετά κορδωμένος, με μικρό άσπρο

μουστακάκι, γύρω στα εξήντα, αλλά δείχνει πιο νέος. Ξέρει τα πάντα,

καταλαβαίνει τα πάντα. Φοράει μπερέ με γείσο, και μια μακριά φόρμα για τη

δουλειά. Γυαλιά σε μια μύτη αρκετά χοντρή, ένα μολύβι στ αφτί και μανίκια

από σατέν για τους αγκώνες, όπως και ο Ντιντάρ.

ΝΤΕΖΗ, νέα και οπωσδήποτε ξανθιά.

Κα ΒΟΔΑΡ, αργότερα. Μια χοντρή γυναίκα ανάμεσα στα σαράντα και πενήντα,

τρομοκρατημένη, λαχανιασμένη και με κομμένη ανάσα.

Με το άνοιγμα της αυλαίας, όλοι στέκονται, λοιπόν, όρθιοι, ακίνητοι γύρω από

το γραφείο δεξιά. Ο προϊστάμενος δείχνει με το δάχτυλό του την εφημερίδα. Ο

Ντιντάρ έχει απλώσει το χέρι του προς το μέρος του Μποτάρ και μοιάζει σαν

να του λέει: «Είναι ολοφάνερο, ορίστε».

Septet

Ο Μποτάρ, με τα χέρια στις τσέπες

της φόρμας του, χαμογελάει δύσπιστα σαν να λέει: «Εγώ δεν την πατάω τόσο

εύκολα». Η Ντέζη, με τα δακτυλογραφημένα χαρτιά στo χέρι, δείχνει με το

βλέμμα της σαν να συμφωνεί με τον Ντιντάρ. Αλλά, σχεδόν αμέσως, ο Μποτάρ

συνεχίζει ακάθεκτος!

ΜΠΟΤΑΡ: Παραμυθάκια, παραμυθάκια για μικρά παιδιά!

ΝΤΕΖΗ: Τον είδα με τα μάτια μου, τον είδα, σου λέω, ήταν ρινόκερος!

ΝΤΙΝΤΑΡ: Το γράφει και η εφημερίδα, είναι φως φανάρι, για δεν το

παραδέχεσαι, απορώ!

ΜΠΟΤΑΡ, με ύφος γεμάτος περιφρόνηση: Αηδίες!

ΝΤΙΝΤΑΡ: Μα, το γράφει, σου λέω, το γράφει ξεκάθαρα. Ολόκληρο δίστηλο!

Ποδοπατημένος γάτος. Διαβάστε το, κύριε προϊστάμενε!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: «Χτες, Κυριακή, γύρω στο μεσημέρι, στην πλατεία της εκκλησίας

και στην ίδια μας την πόλη, ένα παχύδερμο ποδοπάτησε και τελικώς εφόνευσε

έναν χαριτωμένο γάτο!»

ΝΤΕΖΗ: Δεν συνέβη ακριβώς στην πλατεία της εκκλησίας αλλά…

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Μόνο αυτό γράφει. Δεν αναφέρει άλλες λεπτομέρειες.

ΜΠΟΤΑΡ: Αηδίες. Κιτρινισμός!

ΝΤΙΝΤΑΡ: Αυτό φτάνει και περισσεύει. Τι κιτρινισμός!

ΜΠΟΤΑΡ: Προσωπικά, δεν πιστεύω αυτά που γράφουν οι δημοσιογράφοι! Είναι

όλοι τους ψεύτες και έμαθα να μη δίνω σημασία στα νέα που ξεφουρνίζουν!

Πιστεύω μόνο σε ό,τι βλέπω με τα ίδια μου τα μάτια. Ως πρώην

δημοδιδάσκαλος, λατρεύω τα ξεκαθαρισμένα γεγονότα. Θέλω τα πάντα να

αποδεικνύονται επιστημονικά. Διαθέτω, βλέπετε, μυαλό μεθοδικό,

τετραγωνισμένο!

ΝΤΙΝΤΑΡ: Πού κολλάει εδώ το τετραγωνισμένο μυαλό;

ΝΤΕΖΗ, στον Μποτάρ: Νομίζω, κύριε Μποτάρ, ότι τ’ αναφέρουν με πολύ

συγκεκριμένο τρόπο!

ΜΠΟΤΑΡ: Συγκεκριμένο τρόπο; Μα σας παρακαλώ… για ποιο είδος

παχύδερμου μας μιλάνε; Τι υπονοεί ο συντάκτης της στήλης τον

ποδοπατημένου γάτου, όταν γράφει ένα παχύδερμο; Το αφήνει χωρίς εξήγηση!

Και τι υπαινίσσεται με το «χαριτωμένος γάτος»;

ΝΤΙΝΤΑΡ: Μα όλοι ξέρουμε τι είναι μια γάτα!

ΜΠΟΤΑΡ: Σας παρακαλώ… καταρχήν, έχουμε να κάνουμε με γάτα ή με

αρσενικό γάτο; Έπειτα, μ’ ενδιαφέρει το χρώμα. Το χρώμα για μένα έχει

ζωτική σημασία. Την ίδια σημασία έχει και η ράτσα. Προσωπικά, δεν είμαι υπέρ

των φυλετικών διακρίσεων, αντίθετα, είμαι αντιρατσιστής. Αλλά πρέπει να

ξέρουμε!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Μα… ελάτε τώρα, κύριε Μποτάρ, ποια σχέση έχουν τα γεγονότα με

το ρατσισμό και τον αντιρατσισμό;

ΜΠΟΤΑΡ: Σας ζητώ συγγνώμη ταπεινότατα, κύριε προϊστάμενε, αλλά θα

πρέπει να παραδεχτείτε πως ο ρατσισμός είναι ένα από τα μεγαλύτερα

σφάλματα του αιώνα μας!

ΝΤΙΝΤΑΡ: Δεν νομίζω πως κάποιος από μας έχει αντίθετη γνώμη, αλλά, στο

συγκεκριμένο θέμα δεν πρόκειται για…

ΜΠΟΤΑΡ: Κύριε Ντιντάρ, αυτά τα θέματα οφείλουμε να τα αντιμετωπίζουμε

κάπως σοβαρότερα. Ιστορικά γεγονότα απέδειξαν

περίτρανα ότι ο ρατσισμός…

ΝΤΙΝΤΑΡ: Μα, εδώ δεν μιλάμε για ρατσισμό.

Shuang Que

ΜΠΟΤΑΡ: Γι’ αυτό δεν είμαι και τόσο βέβαιος…

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Κανένας δεν ανέφερε κάτι για ρατσισμό.

ΜΠΟΤΑΡ: Άσχετο, εμείς δεν πρέπει να αφήνουμε καμία ευκαιρία να τον

καταγγέλλουμε, παντού και πάντοτε!

ΝΤΕΖΗ: Μα, αφού σας βεβαιώνουμε ότι κανένας μας δεν είναι ρατσιστής.

Μετατοπίζετε το πρόδλημα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα γάτο που τον

ποδοπάτησε ένα παχύδερμο… Και ακόμα πιο σωστά, ένας ρινόκερος!

ΜΠΟΤΑΡ: Όλα είναι σχετικά… Εγώ δεν κατάγομαι από τη Μασσαλία,

δεσποινίς μου. Οι Μαρσεγέζοι, αυτό είναι πασίγνωστο, είναι μεγάλοι

παραμυθάδες. Δεν αποκλείεται να ποδοπάτησε κάποιος ποντικός ένα μικρό

ψύλλο, κι αμέσως το γεγονός έγινε ανατολικό ζήτημα.

ΠΑΠΙΓΙΟΝ, στον Ντιντάρ: Ας είναι, καιρός να προσπαθήσουμε να βάλουμε τα

πράγματα στη θέση τους. Μας είπατε, δεσποινίς, ότι είδατε με τα ίδια σας τα

μάτια ένα ρινόκερο να κάνει αμέριμνος τον περίπατό του στα δρομάκια της

πόλης μας.

ΝΤΕΖΗ: Δεν έχανε περίπατο, έτρεχε σαν τρελός!

ΝΤΙΝΤΑΡ: Εγώ, δεν τον είδα προσωπικά… εντούτοις, πολλοί αξιόπιστοι

άνθρωποι…

ΜΠΟΤΑΡ, τον διακόπτει: Διαδόσεις, τα βλέπετε; Φαντασιοπληξίες, διαδόσεις

και κιτρινισμός! Τώρα θα τους μάθουμε τους δημοσιογραφίσκους; Είναι άξιοι,

για να πουλήσουν τις παλιοφυλλάδες τους, να κατασκευάσουν το ένα

σκάνδαλο πάνω στο άλλο, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν δουλοπρεπώς

τα συμφεροντάκια των αφεντικών τους. Είναι δυνατόν να πιστεύετε, κύριε

Ντιντάρ, εσείς, ένας νομομαθής, αυτά τα παραμυθάκια; Ένας πτυχιούχος της

νομικής!… Ας γελάσω ρινοκεριστί!… Χα… χα… χα… χα…

ΝΤΕΖΗ: Γελάστε όπως θέλετε, αλλά τον, είδα. Με σάρκα και οστά μάλιστα!

Βάζω το χέρι μου στη φωτιά!

ΜΠΟΤΑΡ: Ελάτε, δεσποινίς μου… Σας πίστευα για σοβαρό κορίτσι!

ΝΤΕΖΗ: Και είμαι, κύριε Μποτάρ, με το παραπάνω. Άλλωστε, δεν τον είδα

μόνο εγώ… ένα σωρό άνθρωποι τον είδαν να καλπάζει!

ΜΠΟΤΑΡ: Αηδίες, σίγουρα κάτι άλλο θα κοιτάζανε! Δεν θα στηριχθούμε τώρα

σε μερικούς χασομέρηδες που δεν ξέρουνε πώς να σκοτώσουνε την ώρα τους.

Σε αργόσχολους και χαραμοφάηδες!

ΝΤΙΝΤΑΡ: Μα χτες ήταν Κυριακή και οι άνθρωποι δεν δουλεύανε!

ΜΠΟΤΑΡ: Εγώ δουλεύω και τις Κυριακές! Δεν πάει να λένε ό,τι θέλουνε οι

παπάδες, τα συμφεροντάκια τους φροντίζουν. Σας βάζουν να τρέχετε στις

εκκλησίες και δεν σας συμβουλεύουν να κερδίζετε το ψωμί σας με τον ιδρώτα

του προσώπου σας!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ, αγανακτισμένος: Αυτό ξεπερνάει κάθε όριο…

ΜΠΟΤΑΡ: Με συγχωρείτε, δεν το είπα για να σας προσβάλλω… δεν το

αρνούμαι, περιφρονώ τις θρησκείες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τις

σέβομαι κιόλας! (Στην Ντέζη) Και καταρχήν, δεσποινίς μου, για να ‘χουμε καλό

ρώτημα, εσείς, ξέρετε τι εστί ρινόκερος;

ΝΤΕΖΗ: Είναι ένα… ένα πολύ μεγάλο παχύδερμο, ένα θηρίο αρκετά μοχθηρό…

ΜΠΟΤΑΡ: Κι ύστερα μας παριστάνετε ότι σκεφτόσαστε με μεγάλη ακρίβεια…

Ο ρινόκερος, αγαπητή δεσποινίς…

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Αρκετά… Δεν θα μας κάνετε τώρα ενημερωτική διάλεξη για το

ρινόκερο. Δεν είμαστε μαθητούδια του Δημοτικού!

ΜΠΟΤΑΡ: Αυτό είναι το κακό! (Με τις τελευταίες ατάκες, βλέπουμε τον

Μπερανζέ να ανεβαίνει με μεγάλες προφυλάξεις τα τελευταία σκαλοπάτια της

σχάλας και να ανοίγει κλεφτά και αθόρυβα την πόρτα του γραφείου!

Chinatown: I. Strangers

Πάνω στο

πορτόφυλλο, όπως ανοίγει, υπάρχει μια πινακίδα που γράψει «Εκδόσεις

Νομικών βιβλίων»)

ΠΑΠΙΓΙΟΝ, στην Ντέζη: Αρκετά, δεσποινίς μου. Είναι περασμένες εννιά.

Μπορώ να έχω το φύλλο παρουσίας. Οι καθυστερημένοι θα πληρώσουν το

προστιματάκι τους! (Η Ντέζη προχωράει προς το γραψειάχι αριστερά, όπου

βρίσκονται τα φύλλα παρουσίας, τη στιγμή ακριβώς που μπαίνει ο Μπερανζέ)

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στην Ντέζη: Καλημέρα σας, δεσποινίς Ντέζη! Μόλις πρόλαβα, έ;

ΜΠΟΤΑΡ, στον Ντιντάρ και στον Παπιγιόν: Αγωνίζομαι, κύριοί μου, ενάντια

στην αμάθεια και στο σκοταδισμό, όπου κι αν τα βρω.

ΝΤΕΖΗ, στον Μπερανζέ: Γρήγορα, κύριε Μπερανζέ, γρήγορα.

ΜΠΟΤΑΡ:… σε χαμόσπιτα, σε παλάτια… σε… τρώγλες…

ΝΤΕΖΗ: Μα τι κάνετε, υπογράψτε γρήγορα το φύλλο παρουσίας!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Σας ευχαριστώ πολύ. Ο προϊστάμενος είναι κιόλας εδώ;

ΝΤΕΖΗ, φέρνοντας το δάχτυλο στα χείλη: Σσσσστ!… Ναι, εδώ είναι!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Κιόλας; Τόσο πρωί; (Προχωρεί βιαστικά να υπογράψει το φύλλο

παρουσίας)

ΜΠΟΤΑΡ, συνεχίζοντας: … όπου τον συναντήσω, ακόμα και σε εκδοτικούς

οίκους!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Κύριε Μποτάρ, νομίζω ότι…

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, υπογράφοντας: Κι όμως δεν είναι ακόμα ούτε εννιά και δέκα!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ:… ότι ξεφύγατε από τα όρια της ευγένειας.

ΝΤΙΝΤΑΡ: Κι εγώ το ίδιο νομίζω, κύριε Παπιγιόν…

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Δεν φαντάζομαι, δηλαδή, να θέλετε να πείτε ότι ο συνεργάτης μας

και συνάδελφός σας, κύριος Ντιντάρ, πτυχιούχος νομικής και εξαίρετος

υπάλληλος, είναι αμαθής!

ΜΠΟΤΑΡ: Δεν φτάνω, βέβαια, μέχρι το σημείο να υποστηρίξω κάτι παρόμοιο,

αν και, εδώ που τα λέμε, τα πανεπιστήμια και οι ανώτερες σχολές, αξίζουν

πολύ λιγότερο από τα δημόσια σχολεία μας.

ΠΑΠΙΓΙΟΝ, στην Ντέζη: Ας είναι… Θα μου φέρετε καμιά φορά το φύλλο

παρουσίας;

ΝΤΕΖΗ, στον Παπιγιόν: Ορίστε, κύριε. (Του το δίνει)

ΠΑΠΙΓΙΟΝ, στον Μπερανζέ: Μπα… εδώ είναι και ο κύριος Μπερανζέ!

ΜΠΟΤΑΡ, στον Ντιντάρ: Όσα πανεπιστημιακά διπλώματα και να διαθέτεις, αν

δεν έχεις ξεκάθαρες ιδέες, παρατηρητικό μυαλό, και κάποια πραχτική

αντιμετώπιση της ζωής… δεν αξίζουνε δεκάρα.

ΝΤΙΝΤΑΡ: Σαν να τα παραλέτε!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Καλημέρα σας, κύριε προϊστάμενε. (Προχωρεί προς τον

καλόγερο, που βρίσκεται πίσω από τον Παπιγιόν, περνώντας μπροστά από

τους άλλους. Παίρνει τη φόρμα της δουλειάς ή το παλιό του σακάκι, για να

κρεμάσει σε λίγο στην ίδια θέση το σακάκι που φοράει. Τώρα, κοντά στον

καλόγερο, βγάζει το σακάκι του, φοράει το παλιό και προχωρεί προς το

γραφείο του. Ανοίγει το συρτάρι και παίρνει τα μαύρα μανίκια από σατέν. Σε

όλη αυτή τη διαδικασία χαιρετάει πάντα) Καλημέρα σας, κύριε Παπιγιόν… Να

με συγχωρείτε, παραλίγο να αργήσω… Καλημέρα, Ντιντάρ… Καλημέρα, κύριε

Μποτάρ.

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Για πες μας, Μπερανζέ, είδες και εσύ ρινόκερους;

ΜΠΟΤΑΡ, στον Ντιντάρ: Οι διπλωματούχοι πανεπιστημίων πετάνε στα

σύννεφα. Έχουν μαύρα μεσάνυχτα από αληθινή ζωή.

Chinatown: II. Footprints


ΝΤΙΝΤΑΡ: Σαχλαμάρες!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, τακτοποιώντας βιαστικά τα πράγματά του με ιδιαίτερο ζήλο,

σαν να θέλει να του συγχωρέσουν την αργοπορία του, και με το πιο φυσικό

ύφος του κόσμου στον κύριο Παπιγιόν: Βεβαίως… βεβαίως… αν είδα, λέει…

ΜΠΟΤΑΡ, γυρίζοντας προς το μέρος του: Αηδίες!

ΝΤΕΖΗ: Ορίστε, τα βλέπετε, δεν είμαι τρελή!

ΜΠΟΤΑΡ, ειρωνικά: Καλά τώρα! Ο κύριος Μπερανζέ το είπε από φιλοφροσύνη.

Είναι ευγενικός άνθρωπος, αν και είναι κάτι που δεν του φαίνεται ιδιαίτερα!

ΝΤΙΝΤΑΡ: Μα, θα πει ότι είδε ένα ρινόκερο από φιλοφροσύνη;

ΜΠΟΤΑΡ: Σίγουρα. Όταν θέλει να υποστηρίξει τις αυθεντικές φαντασιώσεις

της δεσποινίδας Ντέζης. Όλοι φροντίζουν να της φέρονται ευγενικά. Είναι

αυτονόητο!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Μη γίνεστε κακόπιστος, κύριε Μποντάρ. Ο κύριος Μπερανζέ δεν

άκουσε τις διαφωνίες μας. Μόλις τώρα ήρθε.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στην Ντέζη: Δεν τον είδατε και σεις; Τον είδατε, μαζί το είδαμε!

ΜΠΟΤΑΡ: Πάλι τα ίδια! Πολύ πιθανό, ο κύριος Μπερανζέ να νόμισε ότι

διέκρινε ένα ρινόκερο (κάνει μια μιμική χειρονομία πίσω από την πλάτη του

Μπερανζέ, ότι ο Μπερανζέ τα κοπανάει) Διαθέτει τόσο πλούσια φαντασία. Μ’

αυτόν, όλα είναι πιθανά.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Μα δεν ήμουνα μόνος μου όταν είδα το ρινόκερο! Ίσως μάλιστα,

να μην ήταν ένας αλλά δύο.

ΜΠΟΤΑΡ: Τι σας έλεγα, τά μπέρδεψε στο λογαριασμό!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Καθόμουνα δίπλα στο φίλο μου τον Ζαν. Αλλά, υπήρχαν κι άλλοι

άνθρωποι!

ΜΠΟΤΑΡ: Μα την πίστη μου τα’χετε χαμένα!

ΝΤΕΖΗ: Ήταν ρινόκερος με ένα κέρατο.

ΜΠΟΤΑΡ: Μάλιστα… τα συμφωνήσανε οι δυο τους και μας δουλεύουνε ψιλό

γαζί.

ΝΤΙΝΤΑΡ: Από όσα άκουσα, έβγαλα το συμπέρασμα πως θα πρέπει να είχε δύο

κέρατα!

ΜΠΟΤΑΡ: Σαν να μου φαίνεται, στα κέρατα δεν τα συμφωνήσατε και τόσο

καλά!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ, κοιτάζοντας το ρολόι του: Να τελειώνουμε, κύριοι… η ώρα

περνάει.

ΜΠΟΤΑΡ: Τελικά, κύριε Μπερανζέ, δεν μας είπατε ξεκάθαρα, πόσους

ρινόκερους είδατε, έναν ή δύο:

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Τώρα… δεν ξέρω… δηλαδή…

ΜΠΟΤΑΡ: Κατάλαβα, χάσατε το λογαριασμό! Η δεσποινίς Ντέζη είδε ρινόκερο

με ένα κέρατο. Ο δικός σας ρινόκερος, κύριε Μπερανζέ… ο ρινόκερος

φάντασμα δηλαδή, διέθετε ένα ή δύο κέρατα;

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Ακριβώς αυτό είναι… το μεγάλο πρόβλημα!

ΜΠΟΤΑΡ: Άντε να βγάλεις άκρη… με γρίφους!

ΝΤΕΖΗ: Ω! Αυτό πια…

ΜΠΟΤΑΡ: Δεν θέλω να σας προσβάλλω, αλλά δεν πιστεύω λέξη από όσα μας

λέτε! Ρινόκεροι στην περιοχή μας! Αυτό δεν ξαναακούστηκε.

ΝΤΙΝΤΑΡ: Να που ακούγεται τώρα… μία φορά φτάνει και περισσεύει!

ΜΠΟΤΑΡ: Μας κουβαλήθηκαν απ’ τον Άρη! Άκου ρινόκεροι! Μόνο σε σχολικά

βιβλία τους έχουμε δει και σε κινούμενα σχέδια… ή τίποτα αγαθές γυναικούλες

θα τους είδαν με τη φαντασία τους να μπουμπουκιάζουν!

Chinatown: III. Festival

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Δεν βρίσκω τη λέξη «μπουμπουκιάζουν» τόσο πετυχημένη, όταν

έχουμε να κάνουμε με ρινόκερους.

ΝΤΙΝΤΑΡ: Ούτε κι εγώ!

ΜΠΟΤΑΡ, συνεχίζει: Ο ρινόκερός σας είναι παραμυθάκι. Για να μην πω μύθος!

ΝΤΕΖΗ: Άκου μύθος!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Αρκετά, κύριοι, είναι ώρα νομίζω να πιάσουμε δουλειά!

ΜΠΟΤΑΡ, στην Ντέζη: Μάλιστα, παραμυθάκι, σαν τους ιπτάμενους δίσκους!

ΝΤΕΖΗ: Μα, ποδοπάτησε ένα γάτο! Και μάλιστα τον κηδέψαμε. Αυτό κανείς

δεν μπορεί να το αρνηθεί!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Είδα την κηδεία με τα μάτια μου.

ΝΤΙΝΤΑΡ, στον Μποτάρ: Τα βλέπεις, υπάρχουν και μάρτυρες!

ΜΠΟΤΑΡ: Κάτι τέτοιοι μάρτυρες είναι για τα πανηγύρια!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Κύριοι… κύριοι, σας παρακαλώ!

ΜΠΟΤΑΡ, στον Ντιντάρ: Ομαδική υστερία φαντασιοπληξίας, αγαπητέ μου

Ντιντάρ. Ομαδική υστερία!… Είναι… σαν τη θρησκεία… δεν την λένε όπιο του

λαού;

ΝΤΕΖΗ: Ό,τι και να λέτε.. εγώ πιστεύω στους ιπτάμενους δίσκους!

ΜΠΟΤΑΡ: Αηδίες…

ΠΑΠΙΓΙΟΝ, κοφτά και απότομα: Είπα, αρκετά, φτάνει, το παραξηλώσατε!

Τέρμα οι φλυαρίες, έχουμε και δουλειά! Ρινόκερος, ξερινόκερος, ιπτάμενοι

δίσκοι, δίσκοι γραμμοφώνου, έχουμε και δουλειά που πρέπει να γίνει. Η εταιρία

δεν σας πληρώνει για να χαζολογάτε, κουβεντιάζοντας για ζώα υπαρκτά ή της

μυθολογίας.

ΜΠΟΤΑΡ: Της μυθολογίας!

ΝΤΙΝΤΑΡ: Υπαρκτά!

ΝΤΕΖΗ: Υπαρκτότατα, μάλιστα!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Κύριοι, σας καθιστώ προσεκτικούς, για μια τελευταία φορά. Είναι

ώρα για δουλειά. Λοιπόν, κόβω μαχαίρι τις άχρηστες λογομαχίες σας.

ΜΠΟΤΑΡ, θιγμένος και ειρωνικά: Πολύ καλά, κύριε Παπιγιόν, προϊστάμενος

είσαστε, αποφασίζετε και διατάζετε, κι εμείς, τα σκυλάκια, υπακούμε.

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Αφήστε τα λόγια, κύριοι, και ριχτείτε με τα μούτρα στη δουλειά.

Δεν θέλω να βρεθώ στη δυσάρεστη θέση να βάλω πρόστιμα ή να κάνω

κρατήσεις στο μισθό σας. Κύριε Ντιντάρ, τελειώσατε τη μελέτη σας για το

νόμο του αντιαλκοολικού αγώνα;

ΝΤΙΝΤΑΡ: Αυτό ακριβώς τελειώνω, κύριε προϊστάμενε.

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Τελειώστε το λοιπόν, τι περιμένετε; Ο χρόνος μάς πιέζει. Κι εσείς,

κύριοι, Μπερανζέ και Μποτάρ, κάνατε τις διορθώσεις στα τυπογραφικά

δοκίμια του νέου κανονισμού για τις «ελεγχόμενες κολεκτίβες και

συνεταιρισμούς» του κρασιού;

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Όχι ακόμα, κύριε Παπιγιόν. Αλλά, έχουμε προχωρήσει αρκετά!

ΠΑΠΙΓΙΟΝ: Καθήστε μαζί και τελειώστε, το γρηγορότερο. Το τυπογραφείο

περιμένει. Δεσποινίς Ντέζη, ελάτε στο γραφείο μου να σας υπογράψω την

αλληλογραφία, μόλις τελειώσετε τη δαχτυλογράφηση. Και κάντε γρήγορα,

κουνηθείτε!

ΝΤΕΖΗ: Αμέσως, κύριε Παπιγιόν. (Η Ντέζη πάει στο γραφειάκι της κι αρχίζει

να χτυπάει τη γραφομηχανή! Ο Ντιντάρ, κάθεται στο γραφείο του κι αρχίζει

να δουλεύει. Ο Μπερανζέ κι ο Μποτάρ κάθονται στα γραφεία τους, προφίλ στο

κοινό! Ο Μποτάρ έχει την πλάτη του γυρισμένη στην πόρτα της σκάλας.

Και αφού, μόλις τώρα, το πληροφορήθηκα σας παραθέτω, σε ηχητική μορφή, αποσπάσματα από την ομώνυμη παράσταση, στην οποία συμμετάχουν οι ηθοποιοί :

Ανδρέας Φιλιππίδης, Απόστολος Αβδής, Κλεώ Σκουλούδη, Δήμος Σταρένιος, Γιώργος Μοσχίδης, Βάσω Μεταξά, Κώστας Ρηγόπουλος, Άννα Κυριακού, Βίκτωρ Παγουλάτος, Ευάγγελος Πρωτοπαπάς, Κώστας Παπαγεωργίου, Γιώργος Πλούτης

Σκηνοθεσία – Μήτσος Λυγίζος

Η ηχογράφηση είναι του  1960

Δυστυχώς σε ανακολουθία.

Εδώ σας χαιρετώ. Καλή ακρόαση και διάβασμα.

Την ερχόμενη Δευτέρα λόγω ταξιδιού, αναβάλλεται το άρθρο για την μέθεπόμενη.

Επόμενο άρθρο Δευτέρα 25/10/2010

Advertisements

2 thoughts on “Ευγένιος Ιονέσκο “Ρινόκερος” 4

    • Είναι πολύ μεγάλη βοήθεια αυτή η ηθική συμπαράσταση.
      Ανεξαρτήτως αυτού, όμως, νομίζω πως είναι θέμα των καιρών μας το συγκεκριμένο θεατρικό κι’ ας διαβάζεται σαν μυθιστόρημα.
      Χαιρετώ θερμώς και ανταποδίδω τις ευχές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s