Ευγένιος Ιονέσκο “Ρινόκερος” 3

Στο σημερινό άρθρο ακούμε Sergei Prokofiev «Cinderella» σε μία μεταγραφή για δύο πιάνα του Michael Pletnev  αφιερωμένη στην πιανίστρια Martha Argerich. Την ακούμε από τους δυό τους

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Σε ταβερνάκι εσύ;

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Σοφολογιότατο: Στο κάτω κάτω, ένας γάτος, χωρίς

πατούσες…

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ: Υποσχέθηκα ότι θα πάω. Κι εγώ κρατάω πάντα τις

υποσχέσεις μου!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Σοφολογιότατο: …δεν θα μπορούσε να τρέξει αρκετά γρήγορα

για ν’ αρπάξει αρουραίους!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Τι να σου πω, αγαπητέ μου, εσύ δίνεις τώρα το κακό

παράδειγμα! Κανόνισες δηλαδή να πας να μεθοκοπήσεις!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, στον Γεράκο: Μπράβο, κάνατε μεγάλη πρόοδο στη

μεθοδευμένη λογική.

(Αρχίζει πάλι να ακούγεται και να πλησιάζει πολύ γρήγορα ο καλπασμός, το

μουγκρητό, και η βαριά ανάσα ενός ρινόκερου, αλλά αυτή τη φορά από την

αντίθετη μεριά της σκηνής. Από το βάθος προς τα εμπρός, από τα παρασκήνια

πάντα αριστερά)

ΖΑΝ, θυμωμένος, στον Μπερανζέ: Αγαπητέ μου, όταν πηγαίνεις κάπου στη

χάση και στη φέξη δεν σου γίνεται βίτσιο. Δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που

χάνεις εσύ. Γιατί εσύ… εσύ… είναι τελείως διαφορετικό!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Και γιατί, παρακαλώ, είναι τελείως διαφορετικό;

ΖΑΝ, φωνάζει για να ακουστεί, γιατί ο θόρυβος που έρχεται από τα

παρασκήνια τον σκεπάζει: Γιατί εγώ δεν έχω καταντήσει μεθύστακας!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, στον Γεράκο: Ακόμα και ένας γάτος χωρίς πατούσες

είναι υποχρεωμένος να αρπάζει ποντίκια. Αυτή είναι η φύση του!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, φωνάζει πολύ δυνατά για να ακουστεί: Δεν είχα την πρόθεση να

πω ότι είσαι μεθύστακας, αλλά, γιατί, σε ανάλογη περίπτωση, είμαι εγώ

περισσότερο από σένα;

ΓΕΡΑΚΟΣ, πολύ δυνατά στον Σοφολογιότατο: Τι είναι η φύση ενός γάτου. Δεν

κατάλαβα.

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ, πάντα το ίδιο δυνατά: Γιατί στα πάντα υπάρχει το

σωστό μέτρο. Και εγώ, αντίθετα από σένα, είμαι άνθρωπος που ζυγίζει τα

πάντα!

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, στον Γεράκο, με το χέρι σαν χωνί στο αυτί του: Τι μου

είπατε; (Τώρα ο θόρυβος σκεπάζει τα λόγια τους)

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν, με το χέρι στο αυτί: Αντίθετα από μένα… Δεν

άκουσα… τι είπες ότι εσύ…

ΖΑΝ, ουρλιάζει: Σου είπα ότι…

ΓΕΡΑΚΟΣ, ουρλιάζει: Σας είπα ότι…

ΖΑΝ, συνηδειτοποιεί το θόρυβο που τώρα ακούγεται πολύ κοντά: Μα τι

συμβαίνει;

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Μα… τι συμβαίνει;

ΖΑΝ, τινάζεται απότομα και ρίχνει κάτω την καρέκλα του. Κοιτάζει προς τα

παρασκήνια αριστερά, απ’ όπου ακούγονται οι βρυχηθμοί του ρινόκερου που

τρέχει εντελώς αντίθετα: Ω!… Ένας ρινόκερος.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, όπως σηκώνεται, ρίχνει την καρέκλα του: Ω!.. Ένας

ρινόκερος!

ΓΕΡΑΚΟΣ: Ω!… Ένας ρινόκερος.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, πάντα καθισμένος, αλλά του έχει περάσει η νύστα: Ένας

ρινόκερος, τώρα τρέχει από την άλλη μεριά!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ, όπως βγαίνει κρατώντας ένα δίσκο με ποτήρια: Μα τι γίνεται,

καλέ!… Ω!… Ένας ρινόκερος (ο δίσκος τής πέφτει και τα ποτήρια σπάνε

Prokofiev «Cinderella» suite from the ballet op 87 introduction-andant

Prokofiev «Cinderella» suite from the ballet op 87 querelle-allegretto

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, βγαίνει από το καφενείο: Μα… τι συμβαίνει πάλι;

ΓΚΑΡΣΟΝΑ, στον καφετζή: Ρινόκερος… ρινόκερος.

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Ένας ρινόκερος τρέχει αλλόφρων στο απέναντι

πεζοδρόμιο!

ΜΠΑΚΑΛΗΣ, βγαίνει από το μαγαζί: Ω! Ένας ρινόκερος!

ΖΑΝ: Ω!… Ένας ρινόκερος!

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, βγάζοντας το κεφάλι της από ένα παράθυρο: Ω! Ένας

ρινόκερος!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Γκαρσόνα: Και γι’ αυτό εσύ πρέπει να σπάσεις τα ποτήρια;

ΖΑΝ: Αυτός ορμάει ακάθεκτος, θα γκρεμίσει τα πάντα!

ΝΤΕΖΗ, μπαίνοντας στη σκηνή από τ’ αριστερά: Ω!… Ένας ρινόκερος!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, όπως βλέπει την Ντέζη: Ω… Η Ντέζη! (Ακούγονται τρομαγμένα

βήματα ανθρώπων που τρέχουν να προφυλαχτούν, μαζί με κραυγές. Ω!… και

Α!… όπως και προηγουμένως)

ΓΚΑΡΣΟΝΑ: Δεν ξανάγινε!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Γκαρσόνα: Τα ποτήρια θα τα πληρώσεις, τ’ άκουσες! (Ο

Μπερανζέ προσπαθεί και πάλι να κρυφτεί για να μην τον δει η Ντέζη. Ο

Γεράκος, ο Σοφολογιότατος, ο Μπακάλης και η γυναίκα του προχωρούν στο

κέντρο)

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Δεν ξανάγινε!… (Ακούγεται ένα σπαραχτικό νιαούρισμα και

σχεδόν συγχρόνως η σπαραχτική κραυγή μιας γυναίκας) Ω!… (Την ίδια στιγμή,

και όπως ο θόρυβος λιγοστεύει, παρουσιάζεται η Νοικοκυρά χωρίς το καλάθι

της, κρατώντας στην αγκαλιά της, μέσα στο αίμα, το σκοτωμένο γατί)

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, κλαίγοντας: Πάει ο γατούλης μου! Τον ποδοπάτησε, τον

ποδοπάτησε!…

ΓΚΑΡΣΟΝΑ: Ποδοπάτησε το γατούλη της! (Ο Μπακάλης, η γυναίκα του από

την τζαμαρία, ο Γεράκος, η Ντέζη και ο Σοφολογιότατος, πλησιάζουν σε κύκλο

τη Νοικοκυρά)

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Τι τραγικό δυστύχημα! Φτωχό, μικρό ζωάκι!

ΓΕΡΑΚΟΣ: Φτωχό, μικρό ζωάκι!

ΝΤΕΖΗ & ΓΚΑΡΣΟΝΑ: Φτωχό, μικρό ζωάκι!

ΜΠΑΚΑΛΗΣ, ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, ΓΕΡΑΚΟΣ, ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ: Φτωχό, μικρό

ζωάκι!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Γκαρσόνα, δείχνοντας τα σπασμένα ποτήρια και τις

αναποδογυρισμένες καρέκλες: Τι κάθεσαι εσύ και κοιτάς, χάζεψες; Κουνήσου,

μάζεψέ τα! (Ο Ζαν και ο Μπερανζέ τρέχουν και αυτοί με τη σειρά τους προς τη

Νοικοκυρά που πάντοτε κλαίει, κρατώντας το γάτο στην αγκαλιά της)

ΓΚΑΡΣΟΝΑ, προχωρεί για να μαζέψει τα σπασμένα ποτήρια και τις καρέκλες,

έχοντας το κεφάλι της γυρισμένο προς το μέρος της Νοικοκυράς: Ω! φτωχό,

μικρό ζωάκι!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, δείχνοντας με το χέρι τα σπασμένα και τις καρέκλες στην

Γκαρσόνα: Και αυτά εκεί, άντε κουνήσου!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Μπακάλη: Εσείς… τι έχετε να πείτε για τα γεγονότα;

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στη Νοικοκυρά: Μην κλαίτε, κυρία μου, μας σπαράζετε την

καρδιά!

ΝΤΕΖΗ, στον Μπερανζέ: Κύριε Μπερανζέ… Εσείς εδώ… είδατε … είδατε…

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Καλημέρα σας, δεσποινίς Ντέζη, σας ζητώ συγγνώμη… δεν

πρόλαβα να ξυριστώ… αλλά…

Prokofiev «Cinderella» suite from the ballet op 87 hiver-adagio-allegro-moderato

Prokofiev «Cinderella» suite from the ballet op 87  printemps-vivace-con-brio-moderato-presto

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, παρακολουθεί την Γκαρσόνα όπως μαζεύει τα σπασμένα και

ύστερα, ρίχνοντας μια ματιά στη Νοικοκυρά: Φτωχό μικρό ζωάκι!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ, μαζεύοντας τα σπασμένα και με γυρισμένη την πλάτη στη

Νοικοκυρά: Φτωχό, μικρό ζωάκι! (Όλες αυτές οι ατάκες πρέπει να ειπωθούν

πολύ γρήγορα και σχεδόν συγχρόνως)

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, από την τζαμαρία: Αυτό πια, ξεπερνάει κάθε όριο!

ΖΑΝ: Αυτό ξεπερνάει κάθε όριο!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, κλαίγοντας κα νανουρίζοντας το γάτο στην αγκαλιά της:

Καημενούλη μου πιτσικόκο!… Αχ!… Να πας από ρινόκερο… Από ρινόκερο!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στη Νοικοκυρά: Πολύ θα επιθυμούσα να σας ξαναδώ κάτω από

άλλες συνθήκες, αλλά…

ΣΟΦΟΛΟΓΙΟΤΑΤΟΣ, στη Νοικοκυρά: Τι τα θέλετε, κυρία μου, όλες οι γάτες

είναι θνητές. Πρέπει να υποταχθούμε στο μοιραίο της λογικής!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, κλαψουρίζοντας: Εγώ που τον είχα μη στάξει και μη βρέξει!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Γκαρσόνα, που έχει γεμίσει την ποδιά της με τα σπασμένα:

Τράβα πέταξέ τα στα σκουπίδια. (Σηκώνοντας τις καρέκλες) Θα στα κρατήσω

από το μεροκάματό σου!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ, μπαίνοντας στο καφενείο, στο αφεντικό της: Σκοτίστηκα! Εσύ

μόνο τις πενταροδεκάρες σου ξέρεις να μετράς.

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, στη Νοικοκυρά, από την τζαμαρία: Μην κλαίτε. Σταματήστε,

κυρία μου!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στη Νοικοκυρά: Σας παρακαλώ, μην κλαίτε, αγαπητή μου κυρία.

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ: Όπως και να’χει, σου ματώνει την καρδιά…

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ: Ο γατούλης μου… που τον είχα… μη στάξει και μη… ω…

ΝΤΕΖΗ: Έχει δίκιο, όπως και να’χει, η καρδιά σου ματώνεται!

ΓΕΡΑΚΟΣ, βοηθάει τη Νοικοκυρά να πάει να καθήσει σε ένα τραπεζάκι, όλοι οι

άλλοι τον ακολουθούν: Ελάτε, καθήστε, κυρία μου, καθήστε!

ΖΑΝ, στον Γεράκο: Εσείς, τι έχετε να πείτε για τα συνταραχτικά γεγονότα;

ΜΠΑΚΑΛΗΣ, στον Σοφολογιότατο: Εσείς, τι έχετε να πείτε για τα γεγονότα

τα συνταραχτικά;

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, στην Ντέζη, από την τζαμαρία: Εσείς για τα συνταραχτικά

γεγονότα τι λέτε;

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Γκαρσόνα, που ξαναβγαίνει, ενώ οι άλλοι βοηθάνε τη

Νοικοκυρά, που κλαίει πάντα και νανουρίζει το γάτο της, να καθήσει σε μια

καρέκλα: Ένα ποτήρι νερό για την κυρία. Τσακίσου!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στη Νοικοκυρά: Καθήστε… αγαπητή μου κυρία, ελάτε, καθήστε!

ΖΑΝ: Δύστυχη γυναίκα!

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, από την τζαμαρία: Δύστυχο ζωάκι!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στην Γκαρσόνα: Πιο καλά, δεν της φέρνετε ένα κονιάκ!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Γκαρσόνα: Άκουσες; Ένα κονιάκ! (Δείχνει τον Μπερανζέ)

Πληρώνει ο Κύριος!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ, μπαίνοντας στο καφενείο: Έφτασε. Ένα κονιάκ!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, ξεσπώντας σε νέα κρίση: Δεν θέλω τίποτα… τίποτα…

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Μα, να ξαναπεράσει μπροστά από το μαγαζί μου.

ΖΑΝ, στον Μπακάλη: Αυτός ήταν άλλος!

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Με το μπαρδόν… Άλλος;

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ: Καλέ, ο ίδιος ήτανε!

ΝΤΕΖΗ: Ο ίδιος που πέρασε και νωρίτερα;

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Κι εγώ πιστεύω πως ήτανε ο ίδιος.

Prokofiev «Cinderella» suite from the ballet op 87 Cinderella’s Waltz. Andante – Allegretto – Poco piu-animato

Prokofiev «Cinderella» suite from the ballet op 87 Cinderella’s Waltz.Gavotte. Allegretto

ΖΑΝ: Λάθος! Αυτός ήταν άλλος! Εκείνος που πέρασε νωρίτερα είχε δυο

κέρατα στη μύτη του. Ήταν ένας ασιατικός ρινόκερος. Αυτός που πέρασε πριν

λίγο είχε ένα κέρατο μονάχα, και είναι ρινόκερος της Αφρικής. (Η Γκαρσόνα

βγαίνει με το κονιάκ και το πηγαίνει στη Νοικοκυρά)

ΓΕΡΑΚΟΣ: Ορίστε το κονιακάκι σας. Ελάτε, να πάνε κάτω τα φαρμάκια!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, με λυγμούς: Δεν θέλω… δεν θέλω…

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, απότομα, νευριασμένος, στον Ζαν: Είσαι και πάλι εκτός! Πότε

μπόρεσες να διακρίνεις τα κέρατα του ρινόκερου; Το θηρίο πέρασε με τέτοια

ταχύτητα που μόλις και μετά βίας προφτάσαμε να το δούμε!

ΝΤΕΖΗ, στη Νοικοκυρά: Ελάτε, ελάτε, θα σας κάνει καλό!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Μπερανζέ: Έχω την ίδια γνώμη με σας… Έτρεχε σαν βολίδα!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στη Νοικοκυρά: Μόνο μια γουλίτσα. Είναι δέκα αστέρων!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Πότε πρόλαβες, εσύ, να μετρήσεις τα κέρατα;

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, στην Γκαρσόνα, από την τζαμαρία: Στην ανάγκη, βάλτην να το

πιει με το ζόρι!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Άσε που σήκωσε γύρω του σύννεφα σκόνης!

ΝΤΕΖΗ, στη Νοικοκυρά: Μια γουλιά, κυρία μου, μια σταλίτσα!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ, στη Νοικοκυρά: Να βρέξετε τα χειλάκια σας, αγαπητή μου

κυρία… Θα σας τονώσει… (Η Γκαρσόνα φέρνει το ποτήρι στα χείλη της

Νοικοκυράς, αυτή αντιστέκεται, η Γκαρσόνα επιμένει, η άλλη πάλι αρνείται,

αλλά στο τέλος πίνει)

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, από την τζαμαρία: Έτσι μπράβο!

ΝΤΕΖΗ: Έτσι μπράβο!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ: Έτσι μπράβο!

ΖΑΝ: Εγώ δεν πετάω σε σύννεφα ομίχλης. Έχω μυαλό πεντακάθαρο. Μετράω

γρήγορα. Δεν με τυλίγουν αναθυμιάσεις κρασιού!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στη Νοικοκυρά: Νιώθουμε κάπως καλύτερα;

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Λες ό,τι σου κατέβει. Αφού έτρεχε με σκυμμένο

κεφάλι!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στη Νοικοκυρά: Πρώτης ποιότητας, έτσι;

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ: Πολύ σωστά, κι έτσι φαινόντουσαν καλύτερα τα κέρατά

του!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, αφού κατάπιε το κονιάκ: Πάει ο πιτσικόκος μου!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, νευριασμένα, στον Ζαν: Από βλακείες, άλλο τίποτα!

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, απ’ την τζαμαρία, στη Νοικοκυρά: Μην κάνετε έτσι, θα σας

δώσω έναν άλλο γατούλη!

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ: Βλακείες εγώ; Τολμάς να ισχυρίζεσαι ότι λέω βλακείες;

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, στην Μπακάλισσα: Όχι, δεν θέλω άλλο… δεν θέλω… (ξεσπάει σε

λυγμούς νανουρίζοντας το γάτο της)

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Μάλιστα, βλακείες, για να μην πω… κοτσάνες!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στη Νοικοκυρά: Ελάτε, για κοίτα κατάσταση!… Μην χάνετε έτσι!

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ: Ποτέ στη ζωή μου δεν λέω κοτσάνες!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στη Νοικοκυρά: Φιλοσοφήστε το και λίγο!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Μόνο φιγούρα σ’ αρέσει να κάνεις! (Ακόμα πιο δυνατά)

Να παριστάνεις το φωστήρα και τον πάνσοφο!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στον Ζαν και τον Μπερανζέ: Ελάτε τώρα, κύριοι, σας παρακαλώ,

σας παρακαλώ!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν, πάντα νευριασμένος: Ένα πεισματάρικο μουλάρι…

Αυτό είσαι… που δεν ξέρει πού πάνε τα τέσσερα! Ο κύριος παντογνώστης…

αλλά, σε πληροφορώ, πρώτον, ο ρινόκερος της Ασίας διαθέτει ΕΝΑ κέρατο στη

μύτη του και δεύτερο, ο Ρινόκερος της Αφρικής διαθέτει ΔΥΟ! (Όλοι παρατάνε

τη Νοικοκυρά και έρχονται να κυκλώσουν τον Ζαν κα τον Μπερανζέ που

άρχισαν έντονο καβγά)

Prokofiev «Cinderella» suite from the ballet op 87 gallop presto andantino presto

Prokofiev «Cinderella» suite from the ballet op 87 valse lente adagio poco piu animato assai piu mosso poco piu ani-1

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ: Απατάσαι οικτρά, εγώ είμαι σίγουρος ότι…

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, μονολογεί: Ήταν τόσο χαριτωμένος.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ: Βάζεις στοίχημα;

ΓΚΑΡΣΟΝΑ: Καλέ, αυτοί δεν αστειεύονται! Θα βάλουν και στοίχημα.

ΝΤΕΖΗ, στον Μπερανζέ: Μην εκνευρίζεσθε, κύριε Μπερανζέ!

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ: Εγώ να βάλω με σένα στοίχημα; Εσύ έχεις κάλο! Τι λέω;

Τα δύο κέρατα εσύ τα έχεις! Χλεμπονιάρη της Ασίας!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ: Ωχ! άρχισαν να πέφτουν, να πέφτουν και ροδόφυλλα.

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, από την τζαμαρία, στον άντρα της: Καλέ, αυτοί θα παίξουνε

ξύλο!

ΜΠΑΚΑΛΗΣ, στη γυναίκα του: Υπερβολές! Ένα στοιχηματάκι θα βάλουνε!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στον Ζαν κα τον Μπερανζέ: Παρακαλώ, κύριοι, στο μαγαζί μου

τεντιμποϊσμοί δεν έχουνε θέση.

ΓΕΡΑΚΟΣ: Κύριοί μου, μια στιγμή, να το μεθοδεύσουμε το πρόβλημα.

Καταρχήν να τεκμηριώσουμε σε ποιο είδος και σε ποιο γένος ρινόκερου

φυτρώνει ένα και μοναδικό κέρατο, στη μύτη του. (Στον Μπακάλη) Εσείς, ως

έμπορος, θα πρέπει να το ξέρετε!

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, από την τζαμαρία, στον Μπακάλη: Καλά σου λεει, πρέπει να το

ξέρεις.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Εγώ δεν έχω κέρατα, κι ούτε σκοπεύω ποτέ μου να

αποχτήσω.

ΜΠΑΚΑΛΗΣ, στον Γεράκο: Οι έμποροι δεν είναι υποχρεωμένοι να τα ξέρουν

όλα!

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ: Αν έχεις, λέει!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Και ούτε είμαι Ασιάτης! Εξάλλου, άνθρωποι είναι και οι

Ασιάτες σαν όλους τους άλλους!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ: Πολύ σωστά! Άνθρωποι είναι και οι Ασιάτες σαν και μένα και την

αφεντιά σας!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Καφετζή: Μεθοδευμένος συλλογισμός!

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Γκαρσόνα: Εσύ, να μη φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουνε!

ΝΤΕΖΗ, στον Καφετζή: Κι όμως, έχει δίκιο. Ανθρωπάκια του Θεού είναι κι

αυτοί σαν κι εμάς! (Σ’ όλο αυτό το διάστημα η Νοικοκυρά δεν σταματάει να

κλαίει)

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ: Ήτανε τόσο τρυφερός, σαν άνθρωπος. Ανθρωπάκι του θεού σαν

και μας!

ΖΑΝ, έξαλλος: Οι Ασιάτες είναι κιτρινιάριδες! (Ο Σοφολογιότατος στέκει λίγο

παράμερα, ανάμεσα στη Νοικοκυρά και τους άλλους, που έχουν περικυκλώσει

τον Ζαν και τον Μπερανζέ, και παρακολουθεί προσεχτικά τις διαφωνίες χωρίς

να επεμβαίνει)

ΖΑΝ: Χαίρετε, κύριοι! (Στον Μπερανζέ) Εσένα δεν αξίζει να σε χαιρετήσω!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, πάντοτε με λυγμούς: Μας αγαπούσε τόσο πολύ… τόσο πολύ…

ΝΤΕΖΗ: Κύριε Μπερανζέ, δεν είναι σωστό… κύριε Ζαν, δεν είναι δα και τόσο

σπουδαίο!

ΓΕΡΑΚΟΣ: Εγώ στο παρελθόν είχα φίλους από την Ασία. Τώρα, δεν είμαι και

σίγουρος αν ήταν αληθινοί Ασιάτες…

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Εγώ έχω γνωρίσει Ασιάτες γέννημα και θρέμμα!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ, στην Μπακάλισσα: Κι εγώ κάποτε είχα ένα … φίλο Ασιάτη!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, πάντα κλαίγοντας: Από μωράκι, στα χεράκια μου μεγάλωσε!

ΖΑΝ, πάντοτε έξαλλος: Είναι κίτρινοι, κιτρινιάριδες σαν σάπια λεμόνια!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Αφού πας φυρί φυρί, κι εσύ είσαι κόκκινος,

κατακόκκινος σαν σάπια ντομάτα!

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, ΓΚΑΡΣΟΝΑ: ωχωχώχ… ωχ…

ΚΑΦΕΤΖΗΣ: Σκούρυναν τα πράγμτα!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, πάντα κλαίγοντας: Τόσο καθαρό πλασματάκι! Έτρεχε πάντα για

να λερώσει στο κασονάκι του!

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ: Κι εσύ, αφού πας γυρεύοντας, στο υπογράφω… αν με

ξαναδείς, γράψε μου!… Δεν θα χάνω άδικα τον καιρό μου με ένα βλακόμουτρο!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, πάντα κλαίγοντας: Μόνο η μιλιά τού έλειπε, αλλά πάντα

καταλάβαινα τι ήθελε! (Ο Ζαν προχωρεί γρήγορα, σε έξαλλη κατάσταση, προς

τα δεξιά, ξαναγυρίζει όμως για μια τελευταία φορά, πριν να φύγει οριστικά)

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Μπακάλη: Υπάρχουν Ασιάτες που είναι λευκοί, όπως και

μελαψοί! Ακόμα και γαλάζιοι, υπάρχουν κι άλλοι που μοιάζουν με μας!

ΖΑΝ, στον Μπερανζέ: Μπεκρούλιακα! (Ολοι τον κοιτάζουν κατάπληκτοι)

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον Ζαν: Στο απαγορεύω… Σου απαγορεύω να…

ΟΛΟΙ, στρέφουν προς τη μεριά του Ζαν: Ωχωχώχ! ωχ!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ: Μόνο η μιλιά τού έλειπε. Κι όμως νιαούριζε σαν να σου

κουβέντιαζε!

ΝΤΕΖΗ, στον Μπερανζέ: Δεν έπρεπε να τον θυμώσετε τόσο πολύ!

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στην Ντέζη: Το λάθος ήταν δικό του!…

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Γκαρσόνα: Τράβα να φέρεις κανένα κασονάκι, για να

βάλουμε μέσα το άτυχο ζωάκι!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Μπερανζέ: Λοιπόν, νομίζω πως έχετε δίκιο. Ο ρινόκερος της

Ασίας έχει δύο κέρατα, και ο ρινόκερος της Αφρικής έχει μόνο ένα!

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Μα ο κύριος, υποστήριζε το αντίθετο.

ΝΤΕΖΗ, στον Μπερανζέ: Είχατε άδικο και οι δύο!

ΓΕΡΑΚΟΣ, στον Μπερανζέ: Ό,τι και να υποστηρίζατε, το δίκιο το είχατε εσείς!

ΓΚΑΡΣΟΝΑ, στη Νοικοκυρά: Ελάτε, κυρία μου, να βάλουμε το δύστυχο θύμα

σε κασονάκι!

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ, τσιρίζει απαρηγόρητη: Όχι… Σε κασονάκι ποτέ… ποτέ…

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Με το παρδόν, αλλά εγώ νομίζω ότι είχε δίκιο ο κύριος Ζαν!

ΝΤΕΖΗ, πλησιάζοντας τη Νοικοκυρά: Ελάτε τώρα, κυρία μου. Πρέπει να το

ξεχάσετε… (Με την Γκαρσόνα τραβάνε τη Νοικοκυρά με τον πεθαμένο γάτο

στην αγκαλιά της στην είσοδο του καφενείου)

ΓΕΡΑΚΟΣ, στην Ντέζη και την Γκαρσόνα: Μήπως θέλετε να σας συνοδεύσω;

ΜΠΑΚΑΛΗΣ: Ένα κέρατο έχει ο ρινόκερος της Ασίας και δύο κέρατα ο

ρινόκερος της Αφρικής. Και τούμπαλιν!

ΝΤΕΖΗ, στον Γεράκο: Αμπά, να μη σας βάζουμε σε κόπο! (Η Ντέζη και η

Γκαρσόνα, παρασύροντας την απαρηγόρητη πάντα Νοικοκυρά, μπαίνουν στο

καφενείο)

ΜΠΑΚΑΛΙΣΣΑ, στον άντρα της: Εσύ δεν μπορείς, πρέπει πάντα να ‘σαι πνεύμα

αντιλογίας.

ΜΠΕΡΑΝΖΕ, στον εαυτό του, ενώ οι άλλοι κουβεντιάζουν για τα κέρατα του

ρινόκερου: Έχει δίκιο η Ντέζη. Του παραμπήκα στη μύτη.

ΚΑΦΕΤΖΗΣ, στην Μπακάλισσα: Ο άντρας σας έχει δίκιο. Δύο κέρατα έχει ο

ρινόκερος της Ασίας. Αλλά δύο έχει και ο ρινόκερος της Αφρικής. Και

τούμπαλιν!

Prokofiev «Cinderella» suite from the ballet op 87 Finale. Allegro moderato – Allegro espressivo – Presto

Κάπως ποιό λιτό το σημερινό άρθρο από εικόνες και αποσπάσματα, αλλά ο χρόνος ξεγελά καμιά φορά και νομίζεις πως τον έχεις με το μέρος σου.

Σας χαιρετώ και «τα λέμε» την επόμενη Δευτέρα.

Επόμενο άρθρο Δευτέρα 11/10/2010

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s