Παραδοσιακή γιαπωνέζικη μουσική

Hotchiku.

Σε προηγούμενο άρθρο, αφιέρωμα στο shakuhashi – το παραδοσιακό γιαπωνέζικο φλάουτο – κάναμε μία παρουσίαση ορισμένων, μόνο, έργων και καθόλου αναφορά στο hotchiku.

Αυτό το υπερμεγέθες φλάουτο που φαίνεται στην εικόναΑυτό που θα ακούσουμε είναι το «Saji», με ερμηνευτή τον Watazumido Doso Roshi (1910-1992).

Η συνήθης για τα δυτικά πρότυπα, ονομασία, των μουσικών «κομματιών», χάριν αναγνώρισης, εδώ αποκτά την ερμηνεία των ψυχικών διεργασιών που συντελούνται στην πορεία του διαλογισμού. Άλλωστε και οι ήχοι του οργάνου εξυπηρετούν αυτήν, ακριβώς, την διαδικασία.

Εκτός από το άκουσμα, παρατίθεται πιό κάτω, ένα σχόλιο για το «Saji».

Δυστυχώς είναι στην Αγγλική γλώσσα. Οι γνώσεις του γράφοντος δεν επαρκούν για ακριβή μετάφραση.

«Saji

薩慈

06’34

Watazumi Doso Roshi

Saji is a rhythmic piece from Kyushu, and is the genesis for all of Watazumi’s playing. The song expresses the Way of Nature of Watazumi-Do, and has been rendered here into something uniquely Japanese.

This song’s purpose is to immerse oneself in the workings of the heart and spirit, and its tone should be reminiscent of the wide, unbound sea.

The transmission of Saji might occur only once in a lifetime. First one trains with the song Saji, then progresses to Saji, then finally to the pinnacle Bosatsu. To complete this discipline is so difficult that the transmission of Saji and Daibosatsu may not occur, and these pieces may end with Watazumi.

Since Saji is the most challenging of all the pieces, Watazumi tried and discarded many hocchiku before finding one capable of playing it. The hocchiku he finally settled on was a piece named So made especially for him by someone who, if he were alive today, would be over 100 years old. It is a 2.4 shaku hocchiku.»

Ο σχολιασμός προέρχεται από την ιστοσελίδα της διεθνούς κοινότητας για το shakuhashi.

Δύο άλλες ερμηνείες του ιδίου θα ακούσουμε πάρακάτω.

Hifumi no shirabe και Honshirabe αντιστοίχως.

Biwa το Γιαπωνέζικο λαούτο.

Με Περσική (;) καταγωγή διασχίζει την Ασία και μεταφέρεται στην Ιαπωνία. Είναι ένα όργανο που χρησιμοποιήθηκε στο Gagaku, την θεωρούμενη ως κλασσική μουσική της Ιαπωνίας κατά την αυτοκρατορική περίοδο το 794 μ.Χ.περίπου.  Ήταν το μουσικό όργανο της αυτοκρατορικής αυλής.

Αργότερα, κατά τον μεσαίωνα, πλανόδιοι τυφλοί μοναχοί, το χρησιμοποιούσαν για να διηγούνται τραγουδώντας, ηρωϊκές πολεμικές ιστορίες.

Παρουσιάζομε δύο έργα με Biwa.

To «Haru no utage yori»

και το «Gion shouja»

αντίστοιχα.

Το τελευταίο, είναι ένα δύσκολο άκουσμα για τον ακροατή που δεν γνωρίζει την γλώσσα και απέχει τόσο από την κουλτούρα την Ιαπωνική, όσο ένας κάτοικος της δύσης.

Παρ’ όλ’ αυτά, αξίζει να γνωρίσει κανείς αυτό το ιδιότυπο ύφος αφήγησης κι’ ίσως να αναρωτηθούμε για την εγγύτητα των επών του Ομήρου, τῇ συνοδεία  λύρας.

Και κάτι λίγο άσχετο.

Atari, η γνωστή σε όλους εταιρία ηλεκτρονικών παιχνιδιών, είναι όρος μουσικός που σημαίνει τον δακτυλισμό στην τρύπα του πνευστού οργάνου (Shakuhashi).

Καλή ακρόαση, αλλά όχι καλό χειμώνα ακόμη. Είναι καλοκαίρι, ας μη βιαστούμε να το ξεπροβοδίσουμε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s